Lieve Mandy ...

Lieve Mandy,

Vandaag zou je 55 worden, hier beneden proost ik op je! 

Tattoo laten verwijderen

Yeah de eerste behandeling door Dermadiq Tiel zit erop! oke ... lekker is anders maar het beginnende resultaat is nu al te zien!

De dag van de eerste behandeling werd ik toch wel wat zenuwachtig, hoe zou het voelen, hoe zou het lopen en vooral hoe zou het resultaat zijn. Oke ik ben geen pieper maar dit is toch wel wat anders als een oorbelletje schieten, een ijzer-infuusje leeg 'zuigen' of zelfs een tattoo laten zetten.

Na een kennismaking gesprek kon ik op de behandelstoel plaatsnemen en kreeg ik een soort Space-achtige bril die ik de dag ervoor bij Kim Wilde ook gezien had op gezet.
Stephanie van Dermadiq plaatste het apparaat eerst op een andere plaats op mijn arm zodat ik kon voelen wat er zou gaan gebeuren. Toen zij het apparaat aan zette moest ik toch wel even slikken ... dit was een heel 'laten we zeggen '   apart gevoel ... Efin .. A gezegd B dan maar doen he.

Elke 'laser-stoot' was een soort gloeiende-naald-in-je-arm gevoel. Niet lekker maar wel te doen en al heel snel was de eerste naam gedaan. Je kon precies horen welke stukken er dieper/ met betere inkt was gezet. De stukken die oppervlakkig waren gezet hoorde je een tik bij de beter/ diepere stukken hoorde je echt een klap.
Efin .. na een kwartier zat de eerste behandeling er op!!

Zie hier het filmpje

Stephanie koelde de plek gelijk en eigenlijk moest ik thuis nog meer koelen ... ik had alleen de pech dat ik die avond moest werken! na een half uur begon ik een 'brandend' gevoel te ervaren ... tel daarbij het schuren van mijn bloes over de behandelplek op et voila ... Wiesje vond het kei-niet-lekker!
Tegen een uur of 8 half 9 's avonds was het gevoel weg !

Nu, een week later,  heb ik wat korstjes en jeukt de huid vooral ( waar Stephanie mij voor gewaarschuwd had)  maar het is heel goed te doen! Nu de boel laten helen en dan eind januari de volgende sessie!

Na een week 

Kim Wilde!!

Afgelopen woensdag namen mijn lieve broer en zwager mijn stief zusje en mij mee naar een concert van de legendarische Kim Wilde!!
Ik vond haar liedjes vroeger wel leuk maar was niet echt fan... zo wel Amanda .. mijn stief zusje
We stonden letterlijk met ons neus op het podium en hebben een geweldig concert mogen mee maken! wat een enorm leuke vrouw is Kim, interactie met het publiek, zingen.... wat een stem nog altijd ( oké af en toe een misser maar dat mag denk ik na zoveel jaar) en wat een uithoudingsvermogen!
Lag ik plat tegen het podium naar adem te happen, sprong zij nog vrolijk over het podium heen en weer, 2 uur lang! zonder pauze!! GeWelDig!!!
Zoveel bekende nummers , en nummers waarvan ik dacht : huh? is die van jou??
Wat een Top Concert!

Kim heeft er een fan bij! 

Tatoeage laten verwijderen!

Een jaar of 30 geleden ( pfff zeg ik dat nu echt ... ) heb ik in een opwelling een tatoeage op mijn bovenarm laten zetten. (plek zat ! )
Toenmalig vriendje zat onder dus ' dat was wel stoer '
In de jaren erna, toen de kinderen geboren werden liet ik 1 voor 1 hun namen ook tatoeëren en op mijn rug kwamen ook nog 2 plaatjes.

Mijn vader ( wijs man ) zei toen al ; doe dat nu niet, (euh ... nee zo zei hij het niet, hij zei  ' waag het niet '  )  je krijgt er spijt van ... eigenwijs als ik toen was ( nu iets minder ) liet ik ze toch zetten.
En eigenlijk ... is vooral die op mijn arm ( ja die kan ik zelf zien , die op mijn rug zie ik niet zo snel :-) ) mij al jaren een doorn in 't oog.
Verschillende keren gekeken om ze te laten verwijderen of te laten coveren maar beide kost enorm veel geld.

Tot ... afgelopen week er een oproepje stond op facebook, een huidspecialiste zocht iemand die zijn/ haar tatoeage wilde laten verwijderen en omdat het gefilmd gaat worden voor promotiemateriaal voor haar zaak is het gratis!!
Ikke snelle Jelle ... gelijk mailtje gestuurd en Yesss! ik was de eerste en mocht op gesprek komen!

Lang verhaal kort: as donderdag mijn eerste laserbehandeling en zal onderstaand plaatje langzaam maar zeker gaan verdwijnen!!! ik ben benieuwd!!

Dag lieve Mandy! tot ooit!

Afscheid nemen bestaat niet ....

12jr geleden ... ik was net nieuw op kantoor toen jij binnen kwam..... Nieuwe collega even kijken hoe daar mee om te gaan .... ( maar verder ben ik geen autist ofzo )
Na een paar dagen kwamen we in gesprek en een van ons beider ergernis was de BBQ van het werk waar we naar toe 'moesten'
Bijna tegelijk zeiden we : pff voor mij hoeft dat niet, ik ben hier om te werken en niet om vriendjes te maken.

Hoe ironisch dat juist wij vriendinnen werden.

Zo verschillend als wij zijn, zo hecht werd/ is onze vriendschap. We hoeven elkaar niet elke dag te zien maar als we elkaar zien is het goed.
Uiteraard zagen we elkaar wel elke dag op het werk, tot jij naar een andere locatie ging.
Ik zwoor dat ik nooit op die locatie zou gaan werken omdat ik het daar te massaal vind,  maar goed ... nog geen jaar erna volgde ik je toch.
Regelmatig onder werktijd een apje naar elkaar : waar zit je? samen koffie?

Ook buiten het werk om ..

Samen gingen we er op uit, stappen en de boel op stelten zetten, naar Ikea, samen ergens eten of bij een van ons thuis koken en vooral veel kletsen. Kletsen op en over het werk, zo veel verschillen, 9 van de 10 x als ik een collega leuk vond/ vind , vind jij er niets aan en andersom, leerlingen die ik al 10x geschorst had kregen van jou nog een 11e kans .

Je was er toen ik beviel van Indy, en in de moeilijke tijd er na was je onze steun. Toen ik ging trouwen was jij er om mij te helpen met de jurk en alles wat een bruid 'overkomt' op zo'n dag , elke keer als ik ging verhuizen ( en dat was nog wel eens ) stond je er met een kwast en liep je mee te sjouwen en toen ik uit eindelijk weer ging scheiden was jij een van de eerste die het wist en een van de schouders die helemaal doorweekt was van mijn tranen,  ... steeds was jij er voor mij en de kinderen.

2jr geleden ... moe moe moe .. maar ja werk/ huis/ man/ kind ... tot die vernietigende zondag. Geen puf meer om op te staan, naar het ziekenhuis gebracht en de vreselijk uitslag van de testen ... Alvleesklierkanker. BAM!!

Opname in het ziekenhuis, hals over kop getrouwd in het ziekenhuis, Aan mij de (grote) eer om een van jouw getuigen te zijn! , geopereerd, heel veel pijn en ellende erna maar blijven vechten ... Dat is zo kenmerkend voor jou!
Je werd schoon verklaard! Yeah ... vorig jaar opnieuw 'getrouwd'  met je grote liefde Ron.
Feest bij jullie in de tuin waar ik bij betrokken werd en de eer kreeg om mee te organiseren!
Alles ging weer goed, er werden plannen gesmeed om een huis te verbouwen, jullie gingen op vakantie met een 'camper' , op vakantie naar Amerika waar Koen, jouw zoon, was gaan wonen enz enz .

Vlak voor de vakantie ... toch weer wat pijn, minder energie .. toch maar weer een scan ...
Nee het is niets riepen wij tegen elkaar, tuurlijk niet,  'gewoon'  een pijntje en gingen naar Ikea om keuken ideeën op te doen voor het te verbouwen huis van Ron en jou  .. volgende week naar Hoek van Holland?  yup doen we ... gezellig! 
Een paar dagen erna ... de dag van de uitslag .. 14.30 in het ziekenhuis zijn en om 16.30 had je me nog niet gebeld of ge-apt ... ergens weet je het op zo'n moment maar denk je : die is aan het vieren dat er niets aan de hand is ... apje : kan ik je bellen? en dan krijg je het definitieve telefoontje: het is niet goed ... het is helemaal niet goed Wies ... ze kunnen niets meer! 
Nee nee nee nee! dit kan niet dit is niet waar, ze hebben de verkeerde uitslag onder handen ! maar nee ... dit was het antwoord en de uitslag na de onderzoeken.
Janken! ongeloof, boosheid, verslagenheid ... Tuurlijk ' wisten we het '  maar hey je wilt het niet geloven dus ik bleef ontkennen!

En nu ... zo sterk als je bent, jij bent rustig, moedig, bijna eng!! en hebt de regie  nog altijd in handen, alles is al geregeld van een stukje tekst tot aan de muziek en kaarten. ( ook zo jij!)
En ik ... ik kan het nog niet bevatten, wil het nog niet bevatten, niet meer samen koffie drinken, kletsen, lachen, huilen  .. het idee dat je er straks .... Nee ik wil er nog niet aan denken maar weet dat het niet lang meer zal duren . Voor nu probeer ik nog van jouw optimisme, eerlijkheid, openheid en verstandige opmerkingen ( jij bent de verstandige van ons 2 ! dat is wel duidelijk geworden ! ) te leren, bij jou langs gaan, ff bijkletsen maar we zien je achteruit gaan. De pijn word erger ( morfine kan je niet kan verdragen weer aan de kant gegooid ) je wordt steeds magerder ( kan me nog een tijd herinneren dat je zei: ik ga mee naar de sportschool er moeten wat kilo's af en na 2x haakte je af omdat ' het toch niets voor jou was ' ) en toch blijft je 'vrolijk' en blijf je lachen als ik weer eens iets onzinnigs zeg.

Lieverd ik wil je bedanken, nu je het nog kan lezen nu ik je het nog kan vertellen, voor alles!
Onze vriendschap, onze lach- en huil momenten, onze ' ik vertel alleen jou wat ik voel momenten' , onze ... oke oke vooral mijn ' ik ben weer eens verliefd' momenten, onze eet, uitgaan, gek doen en serieuze momenten. Alle keren dat we hebben gelachen en gehuild.... ik weet niet wat ik zonder jou moet!!!

Lieverd ik hoop zo dat je er nog een hele poos bent maar we zien dat het steeds zwaarder aan t worden is voor je.

Hou van je meis!! Voor altijd nu en hierna, mijn lieve vriendin!

Xxx

Better alone ...

En de laatste dit jaar!!

Door alle drukte niet gepost , maar mijn jongste-grote-steekt-een-kop-boven-mij-uit-zoon Ryan is ook jarig geweest afgelopen zaterdag!!!  20jr!! Damnn wat vliegt dat voorbij!

Alle verjaardag visite weer gehad, mega gezellig met iedereen, weer gelachen en bijgekletst!!

Er is er ( weer eens ) 1 jarig!

En weer een verjaardag in het grote Dalton huis!!
Dorian al weer 21 jaar!!!

Voor de wet volwassen in ieder geval nu ...... 

Priet-praatjes !

Indy 10jr: 
Ik zit in de tuin met de laptop, Gerard Joling zingt zijn  ; laat me leven met Tino Martin
Indy loopt in de tuin met een dood lieveheersbeestje: ja lekker toepasselijk liedje mam ! 



Indy 10jr: Indy heeft model gestaan voor een reclame van : ' Ervaar het OV ' , de persoon die dit geregeld heeft vraagt of Indy soms ook model mag en wil staan voor de Wehkamp.
Ik bespreek dit met Indy
Indy: Ow jaaa leuk! Nu als kind is het wel een leuk bijbaantje, maar later word ik gewoon kinderarts dus dan stop ik ermee

( heerlijk zo'n kind met ambitie'!! ❤  )

Callen 2jr:
Callen is helemaal gek van Buurman&Buurman een Hongaarse animatie op tv. Als deze 2 iets gemaakt hebben dan roepen ze Ajetoo!
Callen is in de douche bij zijn papa en mama haalt de natte was uit de machine en gooit het in een wasmand.
Als meneertje klaar is kijkt hij glunderend omhoog naar mama en roept: Ajetooo mama 😁


Indy 10jr:
Ik ben met Indy op stap, we hebben een afspraak, maar ik blijk me een dag vergist te hebben.
Indy: zo  jij bent ook een blondje he 
Ik : net als jij ... maar jij hebt het van je vader
Indy: nou nee hoor die is oud- grijs 

Ons fotomodel!

Onze prinses heeft model gestaan voor reclame van Ervaar Het OV!
Vanaf aankomende week is ze in de media te zien !

In bussen treinen de tram op trein/tram/buskaartjes, op sociale media in reclame overal heb je de kans haar tegen te komen!

Hier vast een voorproefje ;-)

 Wij zijn Zooooooo trots!!

8Baan van gevoelens

Aantal weken stil geweest hier en op andere media sites waar ik wel eens vertoef.
De rede ... een rollercoaster van gebeurtenissen en gevoelens.

We begonnen met 'eindelijk' vakantie, Indy kreeg op vrijdag vrij en zou na een weekje thuis zijn met Papa, Evelien en zusje Lola 3 weken op vakantie gaan.
De volgende dag ( zaterdag ) was er in mijn woonplaats een feest waar ik naar toe wilde gaan.
Indy kwam echter met de opmerking dat zij liever wilde gaan spelen/ skeeleren met haar vriendinnetje.
Ik bedacht me dat ik dan ondertussen haar tas in kon gaan pakken ( gezien ik de week voor ze op vakantie zou gaan nog moest werken ) dus : ga lekker skeeleren kind.
Waren we maar naar het festival gegaan .... 10 min nadat ze weg was gegaan hoorde ik haar huilend terug komen en daar ik normaal zou denken: die is weer eens gevallen, zei mijn 'moeder-gevoel'  me dat er iets niet klopte ...

Naar beneden en ja hoor mevrouw hield haar pols vast die wel erg raar stond.
Broer Ryan was al onderweg naar de vriezer voor de ijszakken ( het jaar ervoor toen ik mijn pols brak natuurlijk 'ervaring' op gedaan ) de 1e hulp gebeld en een kwartier later waren we in het ziekenhuis.
Daar gekomen leek het wel uitverkoop, er stond een hele rij voor de balie, maar jammer dan ... ik er langs met Indy, de dienstdoende verpleegster keek en stuurde ons gelijk door naar de SpoedEisendeHulp.

Lang verhaal en heel veel tranen verder in het kort, foto's gemaakt en ja hoor gebroken En ook nog eens een gecompliceerde breuk. Daar komt dan dus een naald in beeld om te verdoven voor het zetten van de breuk ... ik weet precies wat je op zo'n moment voelt ... dus moeders met een knoop in haar buik en Indy zo mogelijk nog harder huilen. Elmo ( Indy haar knuffel sinds haar geboorte ) was niet in de buurt maar de dokter vond dat die er wel bij moest zijn. Dus .. broer Ryan en vriendin Karin gemobiliseerd en Elmo verscheen ten tonele om Indy te troosten in de strijd tegen de pijn.
De breuk werd gezet maar 3dagen later bleek dat deze toch niet goed zat en er toch een operatie noodzakelijk was waar ze dan een pin in haar pols gingen zetten.

Dit alles en 3 ziekenhuis bezoeken later ( gips wissel ivm spalk, gips wissel ivm nat gips tijdens het zwemmen en een extra ziekenhuis bezoek omdat zusje Lola , per ongeluk , op het gips ( en de plek van de pin ) had geschopt ) zou de pin vorige week maandag zonder verdoving verwijderd worden. Ik had er al een hard hoofd in maar volgens de assistente kon dit prima.
 Huhuh ... ken je dat mama-oer- gevoel? de pin was al niet te zien maar deze dame pakt een heel klein puntje en rukte er 2x aan waarna ik uit mijn dak ging! Indy gilde het uit van de pijn en de assistente dacht het nog wel een x te doen. Ik vloog haar bijna aan! Op aandringen van mij werd de chirurg er bij gehaald en hij besliste dat Indy onder narcose verlost zou worden van de pin.
Zoals afgelopen maandag gebeurde.

Wonderbaarlijk hoe snel een kind hersteld, maandag geopereerd, dinsdag nog een knuffel/uitslaap/verwendag bij Jol en gisteren weer naar school. Gisterenavond stond mevrouw met volle kracht aan de stoel te trekken waar broer Ryan op zat dus .. nee die heeft geen pijn meer ;-)
Nog even een paar weken niet paardrijden ( waar ze enorm van baalt)  maar daarna kan ze er weer vol tegenaan.

De eerste week van de vakantie kwam ik een goeie vriendin tegen, we hadden elkaar al even niet gesproken en spraken af dat we in de vakantie bij elkaar zouden komen voor koffie en om bij te kletsen.
De woensdag dat Indy geopereerd werd kwam ik haar vriend in het ziekenhuis tegen en hij vroeg me om even te gaan zitten met hem omdat hij iets moest vertellen.
Mijn vriendin was de zaterdag ervoor jarig en voelde zich niet zo lekker waarop ze even naar bed ging.
Toen hij haar een uur later wakker wilde maken had ze een epileptische aanval gehad en was met haar gezicht in het kussen terecht gekomen waardoor ze gestikt is. Ze is nog gereanimeerd maar werd de dinsdag erna hersendood verklaard en overleed uiteindelijk donderdag avond.
Zo oneerlijk, heftig, verdrietig, dit was haar grootste angst en die is uitgekomen.

Na de crematie ging ik op bezoek bij mijn vriendin Mandy , degene die 2jr geleden streed tegen die klote ziekte K, waar zij voor geopereerd was en die zij toen overwon!
Ik had het met haar over de overleden vriendin en hoe oneerlijk het leven af en toe is en het verdriet wat je dan hebt. Ik zei haar ook dat ik helemaal kapot zou zijn als het haar, of 1 van mijn 4 andere maatjes-voor-het-leven zou overkomen.

2 weken later... .. het bericht dat Mandy toch weer in de greep van de K. is ... en het dit keer niet zal overwinnen. Niet te geloven, te bevatten of te begrijpen dit!
De vraag hoe het verder gaat, hoelang heeft ze nog, hoe kan dit, is er dan echt niets meer te doen?
Een keihard en vernietigend NEE was het antwoord.

Hoe oneerlijk kan het allemaal zijn! 

Het ( beruchte ) tupperkastje ...

Ik denk voor alle vrouwen een berucht en bekend onderwerp ... het tupper-kastje!
Alle bakjes schaaltjes deksels bij elkaar in een kastje (geschopt) , alles op en (niet) in elkaar , en zodra je het deurtje open trekt valt de helft eruit.

Kortom ... een doorn in het oog!  ( en de tuppers op de grond )

Zo 1x in de maand ruim ik dat kastje op, pas dekseltjes ( iets van 'op ieder potje past een dekseltje' ) en zet het weer netjes terug in de kast, de bakjes op grootte en op vorm gesorteerd, deksels in een grote bak bij elkaar, de minder gebruikte bakjes achterin en de broodtrommels van iedereen voorin, paraat om gepakt te worden. Ik heb ook altijd het idee dat ik de bakjes van de chinees moet houden, makkelijk om in te vriezen ... maar ik heb genoeg ander bakjes dus die bakjes van de chinees staan er altijd voor spek en bonen ( mie en miehoen ) bij!
Dat gaat dan meestal een week of 3-4  ( in het eggie 1 week ) goed en dan ligt alles weer door elkaar.
Deksels onder de tuppers en tuppers onder de de deksels ( o ja... dat is de bedoeling )

Oke .... in november / december verhuisd .. en alle bakjes en dekseltjes weer gesorteerd gepast en weer op orde gebracht. Alles weer netjes in de kast ...
De laatste weken begon ik me weer te ergeren aan Het kastje .... deurtje open, alle ( of in ieder geval de helft van de bakjes ) lagen weer verspreid over de keuken vloer!

Vorige week had ik het er met een collega over en zij liet mij een foto zien van haar Tupper-kastje ... alles netjes in bakken, niets geen rotzooi, alles netjes in en op elkaar ...
Eigenlijk herkende ik mijn 'heilige' kruidenkastje in haar tupper kastje!


Mijn kruidenkastje is me heilig, alles staat op 'land' en en het zoete gedeelte apart daarvan.
Gelijk dacht ik, 'waarom mijn tupper-kastje' niet??? 
Dus vandaag maar eens naar de winkel met de grote A gegaan en daar 3 bakken gehaald.
1 voor de deksels en 2 voor de bakjes! daarnaast een hele hoop 'die we toch niet gebruiken bakjes' naar de weggeefgroep gebracht en .... zie hier .. het resultaat!!!

Heel vaag hoeveel bakjes en niet passende deksels ik nu al weer over had! , oke ik vries vaak porties voor 1 persoon ook in en soms past er dan net geen deksel op en trek ik er een diepvrieszak omheen ... maar Waar in de GodesVredesNaam blijven die dekseltjes dan!! .

Misschien is die  beruchte kabouter toch weer mee verhuisd !!

Afscheid van een vriendin :-(

Lieve Lud, vanochtend het onwerkelijke bericht, op je verjaardag ... jouw verjaardag wat een feestelijke dag zou moeten zijn geweest ........  het werd een zwarte dag.
Je hebt je rust die je verdiende gevonden, je hebt 8 mensen de hoop op een betere/ gezonde toekomst gegeven, wat zijn we allemaal trots op jou! wat had ik graag nog eens een bak koffie met je gedronken, willen kletsen over de kinderen onze 'mannen'  ( ons favoriete onderwerp ;-) ) , het ' in de vakantie een bakje koffie doen want het is al te lang geleden ' zal er niet meer van komen.... net 43jr .... tot ooit meis.

En dan word je weer met je neus op de feiten gedrukt, hoe betrekkelijk het leven is. Leef lieve mensen, hou op met haten en elkaar het leven zuur maken, met leven in het verleden en rancune, met zeuren over wat allemaal niet kan,  het kan zo je laatste dag zijn!!

Paardrijden & skeeleren ....

Sinds ruim een jaar rijd Indy 2-3 x per week paard. Al enkele keren maakte zij een aardige smak en elke x dacht ik ' oke .... ze staat op ...loopt .... gaan dan weer! ' .....tot een week of wat geleden .... Indy komt aan in volle galop.... een mede-ruiter snijd haar af ... en Indy komt met een daverende klap tegen de bakrand op de grond terecht....
Haar vader was er op dat moment ook en die heb ik nog nooit zo snel zo hoog  (over de bakrand ) zien springen!
Gelukkig bleek het ook dit x een kwestie van vallen en opstaan en blauwe plekken te zijn.. maar toch!

Afgelopen zaterdag begin vd avond vraagt Indy of ze nog even naar buiten mag om te skeeleren.... tuurlijk kind ga lekker, het is vakantie!
Een half uur later staat ze huilend voor de deur en 1 blik op haar pols zei me al genoeg ... een blik van herkenning... die was gebroken.

Dokterspost gebeld en binnen 10min waren we daar, hoefden niet eens in de wachtkamer gelijk door naar de SpoedEisende Hulp ..
Foto maken ( lief lachen zat er niet in dit keer  ) en in overleg met de dokter.
Op mijn vraag: is het een rechte breuk ( alsof ik jaaaaaaaaaaaaaaren lange ervaring had ) werd bedenkelijk gekeken .. nee dus .. scheve breuk dus ... moest gezet worden. Omdat Indy astmatisch is mocht ze ook nog eens geen lachgas maar moest de pols verdoofd worden met een spuit.
Indy in paniek (die is sowieso panisch voor spuiten ) en huilen, en ik ... ik weet heeeeel goed hoe die spuit voelt en kan je vertellen ... dat is Kei Niet Grappig! 
Elmo ... Elmo was niet mee naar het ziekenhuis, de dokter ( enorm lief ) 'nou dan wachten we natuurlijk want Elmo moet er wel bij zijn! 
Ryan gebeld, vriendin Karin gemobiliseerd en Elmo werd gebracht samen met Donut , Indy haar mega grote beer!

Toen haar 'vriendjes' er waren kwam de dokter met de spuit aan gelopen, nog altijd paniek natuurlijk maar toen de verdoving eenmaal gegeven was kreeg ze al wat meer praatjes  (en Elmo kon gelijk verbonden worden ;-)   )
Naar de gipskamer waar de breuk gezet moest worden. Ook niet zo'n heel gezellig moment maar nadat de eerste 'gips'plak erop lag ging het al beter.
Zondag terug voor de gips controle, maandag terug naar de trauma arts om te kijken of de breuk goed gezet was. ....

Ons geluk uiteraard ... Nope ... dus ... woensdagochtend om 7.00 mochten Indy , papa en ik ons melden in het ziekenhuis en om 8.00 zou mevrouw naar de operatie kamer gaan op om een pen in haar polsje te krijgen.
Uiteraard ... computerstoring, dus ging de prinses pas rond 8.45 naar beneden. Papa ging mee de operatiezaal in om bij haar te blijven tot ze zou slapen. Omdat Indy nog licht genoeg was / is mocht ze gelukkig onder narcose met een 'kapje' en hoefde ze toen ze nog wakker was geen infuus.
Maar hoe je daar dan als ouder staat te wachten, die spanning ... elke keer dacht ik dat ik haar hoorde huilen, dat ze toch een infuus naald in haar handje kreeg maar niets was minder waar gelukkig.
Na een kwartiertje ongeveer ( of was het nu eerder ... ) kwam Roy weer in de wachtkamer, 1 blik naar elkaar was genoeg! Wat Is Dat Kut!! alle ellende van tijdens haar geboorte kwam weer terug! zowel bij Roy als bij mij, bah!

De operatie zou ongeveer 3 kwartier tot een uur duren, dat moment maar even aangegrepen om de auto op een 'niet betaalde' parkeerplek te zetten want dat kost ook kat en kogel. Toen ik terug kwam en net een beker koffie kreeg kwam de verpleegster me al halen, Indy was al klaar!!
Mevrouw deed haar ogen open, op mijn 'ga nog maar even lekker slapen meisje'  kreeg ik gelijk 'nee hoor ik heb geen slaap meer' ... ( eigenwijsje) !!
Omdat ze zo'n dorst had kreeg ze een ijsje, haar ( en papa's ) favoriet .. een Perenijsje! maar ze bleef mopperen dat het ijsje wel lekker was maar niet tegen de dorst hielp.
Na een foto van haar pols mochten we weer naar boven naar de afdeling waar ze uiteindelijk wel drinken mocht. Alles was goed gegaan en na een paar uur mocht mevrouwtje naar huis.

De dag van de operatie heeft ze nog veel pijn gehad maar sinds gisteren gaat het gelukkig al een heel stuk beter .... gelukkig maar want vanavond vertrekt ze om voor 3 weken met haar papa en Evelien op vakantie te gaan ...

En hoewel ik weet dat ze in (zeer) goede handen is bij Roy&Eef zou ik nu heel graag een vliegje zijn en mee gaan! 

Tja ...... Karma slaapt nooit!

Geweldig!! vandaag weer achter een staaltje Karma gekomen! 

Bepaalde personen halen lol uit het verdriet van een ander, en schuwen niet om dit kenbaar te maken ... en nu ...... 

2x verdriet ... .... Maar soms .... een jaar of 2 geleden was ik al een x de gene die lachte en vandaag kwam ik er achter ...............  dat ik weer degene ben die het laatst maar wel het hardst lacht  !!! 

Het kan even duren maar uiteindelijk ............. 

Beetje ijzerhappen....

Ik voelde het al weer even aankomen ....
Doodmoe zijn, nergens zin in .... zoveel moeten doen en er als een berg tegenop zien maar wel door gaan...

Ondanks de vermoeidheid kwam mijn grote vriend dhr. K.Vaak onze datesessies niet na 🤔 .. . Onbetrouwbaar type die puntbaard

Inslapen.... Geen probleem .... Wiesje gaat liggen... plakt in een spelletje nog wat woordjes aan elkaar, apt nog een beetje rond, leest de avonturen van dhr. Grey nog eens door en dan gaat t lampje wel uit...
Maar dan ... zo rond 4uur half 5 ... ken je dat * plinggggggg * de ogen gaan open 🤤 en niet meer dicht! Zit je rechtop in bed, is wakker ook Wakker! ( tel daarbij de volière van de buren op waar een 4 dozijn parkieten in huist die zodra de eerste zonnestralen te voorschijn komen met zn alle het grote🎶 parkietenlied 🎵 gaan zingen! )

Mijn plafond is al minutieus gescand elk plekje en hobbeltje kan ik met de ogen dicht ( ja dan wel) aanwijzen.
En wat doe ik op zo'n moment ( na de 50-x-draai-je-om-en-om ) Yup dan gaan we er maar uit.

Kom ik beneden ligt Roma me met 1 oog
 ( andere blijft in de slaapstand .... Ja bij haar wel) aan te kijken met een kop van: ik weet niet wat jij denkt maar mijn nachtdienst zit er nog lang niet op !
Dus ... wandeling zit er dan ook niet in dan maar koffie!
Beetje opruimen, tasje van Indy vast inpakken , uitgebreid douchen en de was die nog weg moest maar opruimen ( toch nog ergens goed voor )
Eigenlijk toch wel productieve tijd ... Alleen zo jammer dat ik me dan smiddags zo gesloopt voel 🙄

Dus .... mijn favoriete vampier maar weer eens gebeld of er niet weer wat ijzer gesprokkeld kon worden voor me. En daar lig ik dan!
2-3 uurtjes ' hangen' ijzerhappen.

Nu maar hopen dat ik volgende week weer over de daken spring of in ieder geval weer slaap in plaats van opruimen snachts want dat begint ook wat overdreven worden 😂

Zo veel gebeurd, zoveel om te bloggen

Laatste weken/ maanden zoveel gebeurd , zoveel om te bloggen ...
Kinderfeestje van Indy, etentjes met 'familieleden' waarvan ik dacht dat ik ze 'kwijt' was ( ben zo dankbaar dat 'we elkaar weer gevonden hebben' ) zomer, feesten, vrienden,  alles bij elkaar om zo dankbaar voor te zijn en blij van te worden!
Soms krijg je terug wat je verdient, 'vind je oude vrienden terug' , weet je dat het goed komt, heb je zoveel om dankbaar voor te zijn, word je omarmt door personen waar van je dacht ze kwijt te zijn, zien mensen in hoe het echt zit, wordt het geduld beloond, is Karma wakker geworden !! alles valt op z'n plaats .... kwestie van tijd ....

Op dit moment zo geen zin om te bloggen, drukte op het werk, genieten van het mooie weer, van mijn huisje, de tuin, iedereen die ik lief heb .... zoveel andere dingen om te doen ... ..... bijna vakantie .... .nog 4 weken te gaan!!

Over een maand of wat dan maar weer ;-)

Liefs Wiesje

You are the reason ....

Zo mooi!!!

RedBad

Yeah! eindelijk mag ik opscheppen en foto's tonen.

Dorian heeft mee gespeeld/ gefigureerd in de film RedBad over de Friese Koning Radboud. Deze film is afgelopen zaterdag in première gegaan. Een Nederlandse Viking Film van de regisseur Roel Reine.
Toen Dorian over deze film begon dacht ik : 'ja oké, maar dat ga jij toch niet doen.'
Niets was minder waar, Dorian stapte op een (ik meen) zaterdagavond in Utrecht in een bus richting Duitsland waar ze de eerste opnames hadden. Dol enthousiast, met een-aan-de-zijkant-kaal-geschoren-hoofd kwam hij terug.
'Mam, dit was echt Vet! '  verhalen en glinstering in zijn ogen! Duidelijk!!!! Dorian had genoten en nieuwe vrienden ( of moet ik zeggen 'Viking-maatjes ' ) gemaakt.
Na deze opname kwamen er nog 2 opname dagen en na 'oneindig-lang-zo-leek-het-tenminste 'onze monden houden en foto's voor onszelf houdend ging de film afgelopen zaterdag in première!!
Dor en medespelers zijn afgelopen week al geweest voor een voor première en wederom dol enthousiast kwam hij terug. Zo leuk!!!

Nu moet moeders nog een kaartje scoren, want dit wil ik natuurlijk gaan zien!!

** Trots is !! ** 

Verjaardag vieren met oude bekenden

Happy Birthday Ellie!!! Heerlijk eten en drinken en gezelligheid!

Vaderdagtip! Oldtimers op Breda National Airport

Niks te doen vandaag? Nog geen idee voor vaderdag? Kom naar Breda National Airport!
Talloze Oldtimer vliegtuigen vliegen af en aan en Oldtimer auto's, motoren en vrachtwagens staan er om bewonderd te worden! Een gegarandeerd leuke dag voor jong & oud!

Verandering ....

Welsh Springer Spaniel puppy's knuffelen!! (From Springriver)

Op 4 mei jl werden er Welsh Springer Spaniël pups geboren bij mijn collega.
Foto's en filmpjes werden gedeeld Vertedering alom !

Uiteraard moest Indy even gaan knuffelen ( ook erg goed voor de pups natuurlijk )
In het begin was Indy wat onwennig maar al snel was ze helemaal vertederd en zat ze trots met een pup op schoot. En volgende week mogen we weer!!! ( alleen moet Indy dan maar even geen slippers aantrekken... denk dat de 'boefjes' haar tenen wel erg interessant gaan vinden :-))  )
Ondertussen zijn er nog maar een paar pups over, hopen dat snel een gouden mandje vinden!

Voor inlichtingen kijkt u op de site : From Spring River

Uitspraken van mijn prinses en mijn kleine grote liefde!

Indy 9jr:
Op tv gaat het over selectie-turnen.
Indy: mam wat is dat?
Ik: dat is het turnen en dan gaan ze kijken of je aan de wedstrijden mee kan doen, net als Nigel ( een vriendje van Indy )
Indy: owww maar Shelena ( zusje van Nigel ) doet ook aan dyslexie-turnen

Indy 9jr:
We zijn met z'n allen een weekendje weg, incl. de kleine man.
De eerste ochtend is het mannetje om half 6 wakker * slik *
De tweede ochtend kwart over 6
Indy: mam hoe laat was Callen vandaag wakker?
Ik: weer vroeg mop, om kwart over 6
Indy: oww maar dat vind ik knap
Ik : nou ik vind het vroeg pfff
Indy: ja maar gisteren was het half 6 dat was dus vroeger, dus ik vind het knap

Tja.... kwestie van Om-denken ;-)

Indy 9jr:
Indy: mam ik ben bijna jarig he , weet jij al iets voor mijn verjaardag? 
Ik: euh nee niet echt wat dan
Indy: nou geen prinsessengedoe of Frozen meer he, daar ben ik nu te oud voor dat is nu meer voor mijn kleine zusje 

pffff kleine meisjes worden (te) snel groot


Callen 1.5jr:
Callen komt met zijn vader en moeder bij mijn moeder binnen.
Hij loopt / rent naar de fruitbak, pakt een tros bananen, komt trots naar mij toe en roept: Momaaaaa appoes!!!!! 
Ik : nee Banaan
Callen: Bah naaaaannn
( zooooo leuk!!! , maar ik ben natuurlijk bevooroordeeld ) 

Indy 9jr:
Indy is mee naar de bingo en we hebben al aardig wat prijzen in de wacht gesleept.
De volgende prijs is een wasrek
Indy: nou laat die maar gaan, daar zitten we echt niet op te wachten * proest * 

Indy 9jr:
Indy komt s'ochtends mijn kamer op en kijkt nadenkend naar mijn dekbed ( een wit dekbed met bovenaan een heel klein wit broderie randje )
Indy: mam ... heb je Daar onder geslapen?  ( met een vies gezicht )
Ik : euh ja ... dat is gewoon een dekbed hoor
Indy: nou pfff maar wel een hele saaie dan  


Indy 9jr:
Indy: mam ik ga morgen even mijn kamer overhoop halen
Ik : owh?? 
Indy : ja niet om op te ruimen hoor maar Roos en ik willen allebei een pet dus die moet ik even zoeken

Nog altijd een groot gemis

6jr alweer ! 

Elke dag een gemis maar op dagen als deze een beetje meer! 

( verloren) Knuffeltjes

Knuffels ... welk kind heeft er geen .... euh .. oké Dorian in mijn geval van het 4 span, althans hij had er niet 1 maar 3 of 4 😁

Jerry had een konijntje met extreem lange oren. Met de oren 'wreef' Jer altijd onder zijn neus en zo viel hij in slaap. Het knuffeltje werd indertijd bij een wasmiddel verstrekt. Bij navraag had een collega van mij ook zo'n exemplaar en gelukkig mochten wij deze als reserve in de verzameling opnemen.
Op een mooie zaterdag ging Jer zijn knuffel 'wassen', doopte het diertje in de waterbak van de hond en werd daarna aan de waslijn gehangen. Diezelfde middag gingen zijn vader en ik samen met Jerry op de fiets naar een oom en tante en het reserve Konijntje ging mee want de originele hing natuurlijk aan de waslijn.
We fietsten over de sluizen en bovenaan de sluizen ( ik vergeet het nooit ) ging het 'alarm' af !! Nijntje was weg! en Jerry wees 'naar beneden, de diepte van de sluizen in ' .... Nijntje was bezig zijn zwemdiploma te halen!!! pfff
Gelukkig hadden we het originele konijn thuis nog drogend aan de waslijn hangen maar je snapt dat we daar extra zuinig op waren en deze met alle egards behandeld en bewaakt werd!!!

Dorian: ... verhaal apart.
Dorian knuffelde alle knuffels die hij te pakken kreeg * inclusief de knuffels van zijn broers !! *
Favoriet was een soort kruising hond/ konijn . Het diertje heeft ondertussen geen vulling meer, is zo slap als een vaatdoek en Indy vind het een superknuffel ( soort van door-schuif-knuffel )

Ryan had het beruchte Robijntje spookje!...... waar Ryan ging, ging spookje!
Ik had 1 reserve maar die mikte hij vakkundig in een (gelukkig) niet werkende kachel, waar deze niet meer uit te halen was!!!
Het vage is dat ik nooit meer een andere reserve van dit spookje heb kunnen vinden!
Maar gelukkig is het originele spookje behouden! * en ligt deze veilig achter slot en grendel om ooit mee te gaan als ook Ryan 'op zich zelf gaat wonen' ( wat hopelijk nog heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang duurt )

Indy: Indy kreeg een paar weken na haar geboorte een Elmo en Elmo is ondertussen bijna kaal geknuffeld. Indy sleept 'm overal mee naar toe maar mocht ze 'm een keer vergeten doen ongeveer 40 andere knuffels ook nog wel dienst.

En dan nu .... mijn kleine grote liefde Callen! uiteraard heeft mijn vriendje ook een favoriete knuffel, Een knuffel die ooit bij de Grootgrutter met de grote A *ction* .... te krijgen was.

Een dolfijntje met een knuffeldoekje eraan ... uiteraard * zou ik bijna zeggen * is deze knuffel niet meer te krijgen bij de A (ction) dus heeft Moma maar een oproep op internet gezet!

Zo kreeg ik een aantal reacties waarvan in ieder geval 1 het juiste resultaat heeft gegeven!!!

Maar als ik zo mijn bovenstaande regels lees kan ik/ kunnen we er nog wel een aantal gebruiken ( zeker als meneertje op zijn vader lijkt ;-) * )

Dusssss ..... mocht een van mijn volgers nog een onderstaand knuffeltje in bezit hebben .... er vanaf willen ...... graag een reactie hier onder ;-)

Never !!!!!

Opmerkingen van een Dalton, de prinses en een vriendje van de prinses

Indy 9jr: 
Indy: Mam .. als jij dood bent hé, dan krijg ik jouw sieraden hé .. 
Ik : hoezo dat dan? 
Indy: nou daar hebben de jongens toch niets aan 

Ryan 19jr:
Ryan en ik zitten op een gladde morgen in de auto. Op de radio hebben ze het over de gladheid en hoeveel er al gestrooid is
Radio-meneer: Op dit moment zijn de strooiwagens al 6x de wereld rond gereden
Ryan: ja lekker slim, ze moeten alleen hier in Nederland strooien, zo raakt ons strooizout wel heel snel op!

Indy 9jr:
Indy is al een paar dagen laat naar bed gegaan en zit te vervelen als we tv kijken
Indy (voor de 10e keer ) : wat betekent dat wat ze zeggen, ik snappies het niettes 
Ik: je gaat naar bed Truusje,  je bent vervelend aan het worden
Indy: oke ikke snappies het 

Indy 9jr:
Indy: Mam ..  hoe oud was jij toen je wist dat Sinterklaas niet bestaat? 
Ik:  euh ... poeh .. dat zou ik niet meer weten
Indy: ow .. oke, dat is dan al  heel lang geleden ...

Faisal 9jr: (vriendje van Indy)
Indy is aan het stoeien met een van haar broers, gilt alles bij elkaar en ligt dubbel van het lachen terwijl ze roept 'niet doen, niet doen'
Faisal: nou dat vind ik zo raar van meisjes, gaan ze lachen en roepen ze 'niet doen' , wij jongens zeggen gewoon 'nu stoppen'   ..... en mompelt er achteraan : 'en anders krijgen ze gewoon een stomp op hun neus ' 

Zo Bijzonder ....... Perfect .....

Ik sluit mijn ogen niet meer ....

Met mijn ogen dicht laat ik mijn gedachten gaan

Met mijn ogen dicht naar andere tijden gaan

Met mijn ogen dicht ver weg van hier

Met mijn ogen dicht, is er liefde lol en plezier

En toch ... als ik mijn ogen open en mijn zegeningen tel

de stemmen van mijn kinderen hoor, om mij heen kijk en mij thuis voel waar wij nu leven ... 

Hoef ik mijn ogen niet meer te sluiten om gelukkig te zijn en verdrijf mijn gedachten aan eerder weer snel, voel mij gelukkig en kan het verleden een eigen plekje geven.

De eerste springwedstrijd van Indy!

Spannende dag gisteren, Indy haar eerste springwedstrijd! 

De missie was:
1: zo snel mogelijk je parcours rijden
2: zo origineel mogelijk gekleed komen.

Indy ging verkleed als Indiaan!  geschminkt en gekleed met de haren in Indianen-vlechten (uiteraard)

Toen Indy binnen kwam viel gelijk op dat er een spandoek hing : Over alles heen Indy nummer 1!!! 
Papa en Evelien hadden het spandoek 's ochtends vroeg al opgehangen tot grote hilariteit van de eigenaresse en manegemedewerkers ( dat hadden ze nog nooit mee gemaakt )

Eerst werd pony-paardje Lara onderhanden genomen.
Borstels en kammen kwamen tevoorschijn want ook Laralientje ( zoals ze officieel heet ) moest er natuurlijk op en top bij lopen! manen werden gevlochten en gekleurde vlechtjes werden er tussen gezet. Dr staart kreeg 1 vlecht en om de staartriem kwam ook een vrolijk kleurtje. Iedereen was lekker aan het meehelpen terwijl zusje Lola door de paardenbak heen rende  met de zweep van Indy en af en toe net deed of de zweep een paardje was.

Daarna snel opstijgen en warm rijden in de bak er naast, de spanning steeg!!!

Toen was het tijd! 
Heel Indy haar fanclub verschoof naar de grote bak, Papa, Evelien, Oma Ellie, Oma Lia , Jolanda, Taco, zusje Lola ... iedereen was er en stond te juichen bij de bak toen Innepin van start ging.

Indy ging als een trein! jammer genoeg besloot Lara ( ponypaard) op een gegeven moment dat ze na een sprong ook gewoon stil kon gaan staan waardoor Indy kostbare minuten verloor en ( heel goed ) van Lara af Moest springen om te voorkomen dat ze zou vallen.
Resultaat was dat ze met 2 benen op de grond naast de pony terecht kwam. ( ook wel weer heel knap gezien de meeste als door een katapult afgeschoten Over de pony heen schieten )

Onze (indianen) prinses verdiende een hele mooie 6e plaats in de tijdrit (en heel knap omdat zij een hele tijd niet gesprongen had en het springen zelf eigenlijk ook nog maar een half jaartje deed )  en werd 1e in de originaliteits- klasse qua verkleden en het spandoek wat papa en Evelien hadden gemaakt!

Zusje Lola wilde maar wat graag ook 'paardje rijden' ... Deze dag kon het niet maar de volgende keer mag ook zij absoluut weer op het 'paardje' zitten! Maar het aaien van de paardjes en spelen in de hooi-berg maakte al een hoop goed. 

Toen Indy naar bed ging 's avonds zat ze haar kamer eens te bekijken en kwam met het idee dat er maar een plankje of 5 opgehangen moest worden, zodat ze haar bekers op rij op de plankjes kon gaan zetten met daar onder spijkertjes om haar medailles aan te hangen... De spirit zit erin! 

De eerste wedstrijd zit erop! in mei de volgende!! 

Zomer!!!!

Schoonheid!

Als een huis echt je Thuis is geworden

Zo langzaam aan beginnen we onze draai te vinden in ons nieuwe Thuis.

De verhuizing was heel snel gerealiseerd. Met hulp van mijn maatje Lucien, mijn lieve papa, de jongens, de papa van Indy en zijn vriendin en natuurlijk Opa en Oma uit Utrecht en dankzij de 'vrachtwagen' geregeld door mijn din Sandra en haar man waren we in 1 dag zo goed als over.

Het geluk was dat we ( ook dit keer weer ) bijna niets in ons nieuwe huis hoefden te doen.
1 muur, in de woonkamer, werd onderhanden genomen met een kleur naar mijn zin en verder konden we er zo in.

Er is alleen 1 maar ..... of eigenlijk Waar ... heb ik in godes-vredes-vertel-het-me-maar-naam al die spullen. prullaria/ troep  in het andere huis gelaten????
Dit huis is net zo groot als ons vorige huis en toch....
Dozen vol met spullen-die-ik-toch-echt-moet-houden-cq-ergens-kwijt-moet  ... die ik dus nergens kwijt kan .. of was het nu wil ....

Voor we overgingen heb ik al zeker 8 auto's vol met spullen/kleding/prullaria/speelgoed naar weg-geef-groepen op Facebook gebracht. Zo erg dat de beheerster van die groep riep  'niet nu even meer hoor! '
Oke ... andere groep op gezocht :-)))  (ja moest het toch kwijt! en dan maar liever andere mensen blij maken )
En al die auto's / bussen vol die naar de stort zijn gegaan ... de medewerkers riepen op een gegeven moment:  je weet het wel te vinden he ;-)))   Yup ... mocht ik mijn baan ooit zat zijn kan ik daar zo aan de slag !!  ( of ik die ambitie heb is een 2e )
Maar nog .... ondanks al die ritjes stort/ weggeefgroep is er nog genoeg over!!

1 ding is duidelijk, the wall of fame komt terug, dus de doos met foto's', lijstjes  en ander dit-moet-tussen-de-foto's-hangen-prullaria blijft staan en komt ergens in de woonkamer terug!
Maar verder .... opruimen, uitzoeken en weg doen is het motto op het moment.

Ryan was degene die het snelst klaar was met zijn kamer, geef die jongen 1 dag en die gaat als een wervelwind door zijn kamer, klaar was hij.

Indy haar kamer was ook nog een dingetje ... pffff dat kind heeft ook veel te veel. Maar gelukkig is zij ook wel van het opruimen/ weggeven en gooi maar weg mama ... ook haar kamer is nu (zo goed als klaar, op een paar plankjes na )

Mijn kamer was al niet zo spannend. De op een na kleinste kamer ( ik slaap er toch alleen maar ) met mijn bed en het bedje van mijn kleine grote liefde en klaar.

1 slaapkamer was 'over' en daar zijn alle kasten neergezet, ideaal!!!

Dorian heeft zijn eigen appartement op zolder, die mag binnenkort huur gaan betalen!!  Die jongen heeft weer geluk. Zijn kamer is zo groot dat hij een apart slaap en zit gedeelte kan maken. ( scheelt gaat hij voorlopig het huis niet uit en blijft lekker 'onder mama's vleugels'  ;-)  )

Ons vorige huis hebben we echt met heel veel plezier gewoond maar hier ....
Was het met de kachel op 21 in het vorige huis nog 'koud'  zweten we hier met de kachel op 16 al het huis door.
De douche is een stuk groter ( oké geen bad maar dat werd in het vorige huis toch ook niet zo heel veel gebruikt , hoogstens heel af en toe door Indy )
Roma is ook zoveel rustiger hier, hier ziet ze niets , voorkant is het raam te hoog, achter is de tuin dus dat scheelt ook een hele hoop

De tuin gaat aankomende zomer onderhanden genomen worden, nu is het een gedeelte stenen en een gedeelte gras .. en dat gras is dus niet Wiesje-proof! noway! dat gaat eruit! evenals de schutting achterin de tuin ook die is aan vervanging toe maar dat zijn de 'zomerplannen'

Al met al ... kijk ik hier om me heen, voel ik me tevreden, heb ik zin om naar huis te gaan en moet ik heel eerlijk zeggen dat ik zelf ook een heel stuk rustiger ben!

Jawel ... dit huis is echt ons Thuis geworden.

( alleen die laatst dozen met spullen ... Waar ga ik die laten !! hmzzz )

Happy new year!