Een nieuwe maand met alles en iedereen waar ik zo van hou!!

Een nieuwe maand met feestjes en heel veel liefde op alle fronten!!!! 

Stichting Wens Ambulance

Toen mijn vriendje Lucien vorige week trouwde met zijn geliefde Sandra mocht zijn oma van 99jr natuurlijk niet ontbreken.
De verpleegsters uit het verzorgingshuis en de schoondochter hebben toen Stichting Wens Ambulance om hulp gevraagd.
Deze stichting probeert de (laatste) wens van (terminaal/ernstig) zieke of oudere mensen te vervullen

Zo kwam het dat Oma met de ambulance op een bed de ceremonie en een gedeelte van het feest mee kon maken! Toen ik haar zei dat ik het super vond dat ze er bij was zei ze dat ze er erg blij mee was maar dat het jammer was dat ze er niets van kon verstaan.
Zo opgelost toch zeker?? Wiesje beloofde gewoon dat haar andere kleinzoon die de hele plechtigheid gefilmd had dit filmpje op een laptop zou komen afdraaien bij haar ( Heyyy je bent ceremoniemeest(ers) of niet he  )

Maar deze wens heeft mij wel aan het denken gezet ..... Het lijkt mij geweldig om vrijwilliger te mogen zijn bij deze organisatie.
Ja, ja, ik hoor al een aantal mensen denken: je hebt het nog niet druk genoeg, klopt,als alles goed blijft gaan mag ik binnenkort weer wat uren gaan werken en ik verveel me over het algemeen niet echt maar wat is er mooier om een aantal keren per jaar er getuige van te mogen zijn en het mogelijk te kunnen maken om mensen die een laatste wens hebben hier mee te helpen?

Als ik zo terug denk aan de laatste jaren dan bedenk ik me dat het leven toch al  zo kort is en er toch al zo weinig voor elkaar gedaan wordt tegenwoordig.
Ik heb een opleiding in de verpleging gevolgd en ben jaaaaaaaaaaaaaren vrijwilliger geweest op de plaatselijke dierenambulance .... dit is een ' andere tak' van sport ' maar hey! ... we zijn er om elkaar ... om elkaar ... om elkaar ... te helpen niet waar??

Ik ben dus maar in de pen .. euh mail geklommen en heb alvast een mailtje gestuurd om inlichtingen in te winnen want ja ... als Wiesje iets in haar hoofd heeft ... gaat ze niet wachten tot morgen en er gebeld kan worden .. dan pakken we de koe bij de horens!

Ben benieuwd!!!!

Zo waar!

Oma

Dit jaar is mijn omaatje alweer 20jr niet meer in ons midden.
Zij heeft de geboorte van Dalton 2 in september ( Dorian) nog mee mogen maken ( en wat was ze trots! ) ik heb haar nog net kunnen vertellen dat ik zwanger was van Dalton 3 (Ryan) en in december is zij overleden.

Als ik aan oma ( of wel Omi zoals wij haar ook vaak noemden ) terug denk kan ik niet anders als glimlachen.
Mijn Omi was een echte Omi, zo een waar je graag naar toe ging en al helemaal graag wilde blijven logeren!

Bij Omi mocht je tenten bouwen in ' het zij-kamertje'  van dekens ,stoelen en een tafel. Kreeg je een schaaltje chips in de tent en als je heel lief was mocht je in de tent slapen met je nichtjes.

Omi had een heerlijke deken (vond ik ) , een hele grote gele zware deken die prikte als je er onder lag, heerlijk! ik genoot altijd als ik bij haar onder die deken mocht slapen. (en gelukkig was ik de enige die 'm zo lekker vond dus mocht ik er altijd onder slapen! )
' Drink advocaatjes '  kregen we ook bij omi, een advocaatje zelf was te sterk, dan deed omi er melk bij en konden we het opdrinken.
Samen met Omi tv kijken, Andre van Duin of een Klucht met John Lanting waren favoriet.

Genoeg herinneringen aan mijn/ onze Omi, als wij weg gingen riep Omi altijd: Koes van de moes moes ....
En riepen wij : Koes Koes!   Standaard altijd als je de deur uit liep.
Koekjes ... Omi had altijd heeeeeeeeeeeeerlijke koekjes in het trommeltje en als zij dan op vakantie ging en mijn broer en ik de planten water gingen geven zorgde ze er altijd voor dat het trommeltje vol zat want ze wist dat broerlief en ik de kast in doken, opzoek naar de koekjes!

Maar ... wat mij deze week weer aan Omi denken deed was .. het Troskompas. 
Omi had een abonnement op deze tv gids, het lag altijd onder op de salontafel in een rood mapje.
Stripjes achterin en ( voor mijn gevoel) 'verhaaltjes' ( gewoon de beschrijving van een film of een programma) door het hele Trosje ( zoals Omi altijd zei ) heen.

Afgelopen week ergerde ik me aan het 'moeilijke' gedoe om op teletekst te kunnen zoeken wat er op de tv komt. Het elke keer op het laatste moment op een programma terecht komen wat ik eigenlijk had willen zien ( en dat is al niet zoveel, dus als ik het dan ook nog mis baal ik dubbel!!! )

En toen bedacht ik me ..... Het Trosje!!! 

Heerlijk! terug denken aan vroeger, aan Omi en .. gewoon bladeren door het Trosje en op tijd kunnen zien wat ik wanneer wil zien!! 

Yesss aangenomen!

Onze middelste zoon, Dorian is vandaag op gesprek geweest om de opleiding Robotica te gaan volgen en ... Aangenomen!!!!!!!!!! Yeah!! weer zo'n  ' supertrots '  momentje!!! 

Op naar de volgende stap om de droom ' werken bij de Marine'  te verwezelijken!!!

Weer Super Trots op 1 van onze lievelingen!!!!! 

Mijn Kleine Grote Liefde alweer 1 jr!

Een jaar voorbij gevlogen, grote stappen gemaakt.
Van een klein hulpeloos mannetje naar een ventje met heldere blik en (nu al ) een eigen wil.
Een ventje met mooie oogjes en zo'n lief gezichtje ...
 Nooit gedacht dat ik naast mijn kinderen nog zoveel kon voelen voor zo'n kleintje!
Mijn hart slaat 6 slagen over als ik hem weer zie, wordt spontaan vrolijk als hij in de buurt is.

Mijn leven verrijkt! 

Mijn Kleine Grote Liefde Callen is vandaag al weer 1jaar oud!!

Kleine lieve lieveling van me, gefeliciteerd en heel veel liefs van Moma!!! 

Vakantie's zoals ze hier altijd gaan, vol verschillende dingen!

Een aantal heerlijke dagen gehad in Brabant, op Texel en in Amersfoort en daarna terug de werkelijkheid in rollen.

Vorige week mijn ' oude beroep ' weer opgepakt, en aan het waken geweest bij Nala, een mama poes die op bevallen stond. Een aantal weken geleden is Nala op een onbewaakt ogenblik ontsnapt en kwam na een paar dagen met ' een verrassing' in haar buikje terug ;-)

De eerste kitten werd dood geboren, 's ochtends om half 5 kreeg ik een apje van haar baasje.
Gelukkig had ik een auto voor de deur staan en ben er in gesprongen om Nala en haar baasje bij te staan.
Nala had geprobeerd haar dode kitten te 'ruimen'  (instinct, in het wild moeten dode jongen opgeruimd worden om de vijand geen kans te geven het nest te vinden)  heel de onderkant van het diertje was weg. ( een begin van het opeten van de kitten om het te ' ruimen' )

Om 10.00 was er verder nog geen kitten te bekennen ( we wisten dat er minimaal 2 kittens in Nala's buikje zouden vertoeven ) dus de dierenarts ingeschakeld.
Overlegd wat verstandig zou zijn ( is voor mij natuurlijk ook even geleden dat ik met een 'kattenbevalling' te maken had ) en hij wilde toch wel heel graag controleren hoe het met de kitten(s) was, en of er uberhaupt nog leven te vinden was ...

Omdat haar baasje moest gaan werken ben ik gebleven en heb ik het kattenmandje gepakt .. Nala er in en de dierenarts terug gebeld om te vragen hoe laat we welkom waren ....
Terwijl ik aan het bellen ben zie ik ineens .... Nala de huiskamer in komen wandelen!! Kan je vertellen dat het wel een heel apart gezicht is, heb je een kat in een mandje hebt gestopt en dan ineens diezelfde kat de kamer in zien lopen!!
Wat blijkt .. .Nala heeft het deurtje naar binnen! getrokken en kon er zo uit.
Effin ... Nala in de kattenmand in de auto handdoek er overheen ( donker maken maakt vaak rustig ) en naar de dierenarts.
Onderweg naar de dierenarts zie ik op de snelweg ineens een kattenkopje om de handdoek heen komen!!! Damnnn !!! , snel de vluchtstrook op, Nala terug in de kooi ( heel gevecht! ) , deurtje dicht en met 1 hand het deurtje dichthouden en met de andere sturen! (oke verkeersveiligheid is anders! )

Er werd een echo gemaakt en  we zagen 2 kittens vrolijk rond dartelen in Nala's buikje!
Nala vond alle aandacht wel leuk en lag te knorren op haar rug terwijl het echo apparaat over haar buikje schoof.
Overleg met de dierenarts, 3 mogelijkheden:
1: afwachten, Nala was nog helemaal niet moe en had geen 'baringsnood'
2: weeen opwekkers maar dan moesten de kittens er binnen 20min zijn en zo niet dan zou automatisch
3: de keizersnede in werking gaan.

Omdat Nala's baasje toch onderweg naar huis was kon ik haar niet bereiken ( iemand die Wel verstandig is in de auto ;-)  ) overleg met haar dochter gehad.
Samen met de dierenarts besloten dat we zouden wachten, op zich moest Nala het aan kunnen, ze had immers die ochtend een kitten geworpen dus daar zou het niet aan liggen.
Thuis gekomen liep Nala vrolijk rond, ging hier en daar liggen, kroop bij haar baasje op schoot en vond het allemaal niet zo spannend leek het.
Zo tegen 16.00 vonden haar baasje en ik dat het toch wel lang ging duren en werd er opnieuw met de dierenarts overlegd.
Nala weer in het kooitje gezet ( nu haar baasje op de achterbank erbij ) en weer naar de dierenarts.
Hij vond ook dat er nu echt ingegrepen moest worden en er werd een keizersnede met gelijk een sterilisatie ingezet. (om de ik-loop-weg-en-kom-met-baby's-terug perikelen in de toekomst uit te sluiten)

Lang verhaal kort: de kittens van Nala waren niet levensvatbaar en dat is erg genoeg natuurlijk maar Nala had het overleeft en dat was ook een puntje natuurlijk. Op naar huis voor het herstel.
Toen ik 2dagen later ging eten bij haar baasje was ze nog altijd wat rillerig en had zo af en toe 'niet zo'n best humeur en ik blaas naar iedereen die langs komt momentjes ' ... Maar logisch als je nagaat wat het beestje heeft meegemaakt.

Ondertussen zijn we ruim een week verder en begint Nala weer de oude te worden, al met al een heel avontuur .... denk dat Nala wel 2x nadenkt voor ze weer een keer ontsnapt ....

Hoewel .... 

Wanneer ....

Als je focust op wat andere van je verwachten, zul je continu meer zaken aantrekken die ze van je gaan verwachten.

Maar wanneer je de stap maakt om te luisteren naar je eigen innerlijke gedachtes en gevoel, en naar wat je persoonlijk wilt creëren, zul je geen mentale energie meer geven aan de mensen die verwachtingen van jou scheppen.

- Dr. Wayne Dyer -

Vakantie 2017

Staat deze vakantie in het teken van de bruiloft van mijn lieve vriendje Lucien en zijn as vrouwtje ... waren er toch nog een paar dagen om vakantie te vieren!

Eerst 3 dagen relaxen bij mijn paps en Riet, heerlijk rustig, beetje lezen, borrelen, ineens zomaar in ' Milaan' gestrand, Overwinning 1: een vlucht met de Antanov 2 aangeboden gekregen ( zeer Uniek!! ) , heerlijk gegeten, geborreld en natuurlijk de plaatselijke kringlopen bekeken!

1 dag thuis geweest en toen 2 dagen Texel dankzij mijn lieve broer en zwager! 2e Overwinning behaald door op een boot te stappen ( pfff ) Ecomare en daarmee  ' Annie ' ( de adoptie zeehond  van moeders ) bezocht, gelachen om de meeuwen waar je voor uit moest kijken met je broodje ( voor je het weet halen ze die gewoon van je bord ) , bij de plaatselijke kaasboerderij geweest, ons lam gezocht naar een kringloop ( niet te vinden!! ) op Texel, heerlijk gegeten, vooral veel mensen bekeken en op avontuur in een hotel met een kamer zonder douche en toilet ( die waren op de gang te vinden en mocht je delen met de andere 100 gasten )

Op de terug weg een Marokkaanse high tea in Lelystad! een echte aanrader, heerlijk gegeten weer  ( euh ... weer eten?? )
Daarna weer een dag thuis en donderdag 2 dagen Amersfoort geregeld door en met moeders !
Dit keer een hotel kamer Met douche en toilet ( werd als eerste gecontroleerd ) , en stond er winkelen, markten, kringlopen (uiteraard) , terrasjes en het bezichtigen van verschillende kerken op het plan!
Afgesloten met een etentje bij de plaatselijke Griek ( thx mams ! ) en ook daar met een bezoek aan de plaatselijke kaasboerderij op de terug weg een heerlijke week afgesloten!

Morgen is mijn prinses weer een stukje dichterbij ... nog 1 weekje en dan is ze weer thuis en is deze vakantie alweer voorbij!!!