Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management secretaresse, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.

Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

dinsdag 21 mei 2013

De beruchte uitspraken weer

Indy 4jr:
Mam hoe zie ik er uit?
Ik: prachtig kind
Indy: ja dat dacht ik al

Indy 4jr :
Ik : Indy niet met je mond vol praten
Indy : oke .. je hebt helemaal gelijk,  maar mama ..... enz enz
*zucht*

Indy 4jr:
Mam ik hoef geen hond meer
Ik: oww vind je Roma niet leuk meer?
Indy: nee , maar ik wil nog wel een broertje

Indy 4jr:Ik rij met Indy langs het kinderdagverblijf waar ze gezeten heeft.
Mam .. hier was zwarte piet he .. en toen ging ik huilen weet je dat?
ik: ja dat weet ik
Indy : hoe weet jij dat ?
Ik : Dat heeft je juffie me verteld
Indy : oww?? of heb je het op facebook gelezen?

dinsdag 7 mei 2013

Werken werken en nog eens werken

7 jr geleden werd ik aangenomen bij mijn huidige werkgever.
Na een ernstig auto ongeluk ( laten we zeggen een aanvaring met een vrachtwagen ) liep ik 2jr thuis, kwam bij een transport bedrijf terecht ( mijn geluk geweest want daar leerde ik mijn lief kennen ) wat uiteindelijk failliet ging en ik dus weer thuis liep.

Na 2 weken werkeloos te zijn werd ik gebeld door de lerares van mijn opleiding tot secretaresse.
Of ik interesse had om 3 dagen te komen helpen de boel op orde te brengen.
Uiteraard!! ik heb er nog nooit van gehouden om mijn hand op te houden dus ik was hartstikke blij.
3 dagen werden 3 weken, 3 weken werden 3 maanden, 3 maanden werden 3 jr en nu na jr werd het tijd voor iets anders.

De teamleider en co√∂rdinator  van een ander team vroegen mij of ik volledig voor hen wilde gaan werken.
Dan ga je wikken en wegen ...
Ik had het nog heel erg naar mijn zin op mijn werkplek
Aan de andere kant ging ik me ook ergeren aan de leerlingen ( het lijkt wel of het allemaal maar aan moet komen waaien tegenwoordig en we willen er zo min mogelijk voor doen )
De collega's op deze werkplek was / ben ik erg aan gehecht
Maar ja als een van hen een andere functie kan krijgen ( wat al een paar keer gebeurt was ) dan doen ze het ook en denken ze ook niet : zielig voor Wies
Op mijn oude werkplek had ik niet zoveel uitdagingen meer
Op mijn nieuwe werplek weer wel ...
Tja ... met dat vooruitzicht en een opleiding erbij ben ik overstag gegaan.

Dus ... nu werk ik op een andere locatie ( nota bene een locatie waarvan ik zei dat ik daar nooit wilde werken )
Kan qua administratie weer helemaal op 0 beginnen met opzetten
Moet weer wennen aan allemaal nieuwe mensen/ leerlingen/ collega's en werkstructuren ( ze hebben het af en toe over dingen waarvan ik denk: euhhh .. ja doe maar 6 met mayo ofzo ??)
Het is mega druk, ik heb echt dagen dat ik denk : waar ben ik in vredesnaam aan begonnen... 
Maar de uitdaging is er, de leuke collega's ook en heyy zolang ik maar puin kan ruimen ben ik al blij he ;-)

woensdag 1 mei 2013

Alweer een jaar geleden

Het is vandaag alweer een jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van onze lieve papa Pietje
Niet meer tastbaar aanwezig maar altijd in ons hart
~*~ xxx ~*~