Never ...

Een week eens geen boodschappen halen

Afgelopen vrijdag ging ik boodschappen halen ( zoals elke week ) , gezien ik niet zo heel veel meer te besteden had nam ik eigenlijk alleen het hoognodige mee. Tijdens het boodschappen doen dacht ik aan een blog van een mede-blogger. Zij had een boodschaploze week achter de rug. Ter plekke besloot ik dat wij dat deze week ook gingen doen.

Deze week dus geen extra / boodschappen in huis gehaald. ' Gewoon'  eten van wat er nog in de kast / vriezer staat. En weet je ... het is hartstikke leuk om te doen!
Je staat er nog versteld van wat je allemaal in je voorraad kast/ vriezer hebt en wat je er mee kan doen.

Maandag aten we spaghetti met geroerbakte spitskool/uit en tonijn uit een blikje. Daarbij tomatensaus en voila! De kinderen vonden het  heerlijk.
Vandaag stond er zuurkoolstamppot op het menu maar omdat er nog een zakje krieltjes in de koelkast lag en een pot witte bonen stond waar maar 1 lepel uit was werd het menu omgegooid. Voor de heren een frikandel erbij en voor Indy een paar beschuiten en rijste wafels omdat ze weer ziek is.
Morgen dan dus zuurkool stamp alleen nog verzinnen wat erbij.
Verder heb ik rijst/ pasta genoeg in huis dus dat word van de week nog wel een keer rijst met ragout en doperwten en aardappelen met bonen uit de oven met en of ander prutje erover heen.

Helemaal boodschappen-loos ben ik niet deze week moet ik toegeven, vandaag wel wat schoonmaakmiddelen enz gehaald maar qua eten dus niets.

As zaterdag naar Duitsland om limonade, melk enz in te slaan voor een maand. Tot nu toe bevalt het me prima en vind ik het zelfs leuk om te verzinnen wat we de volgende dag gaan doen en zo komt je voorraad kast ook nog eens leeg. Ga maar eens kijken wat je er allemaal in hebt staan! En zo heb ik voor deze week toch zeker 30.- bespaart!

huisje

Buiten guur weer, binnen is het gezellig en warm! 

Helemaal gelukkig in mijn / ons nieuwe huis! begin me er steeds meer thuis te voelen. 

Ons Vakantiehuisje!

Yeah, huisje begint nu aardig ' bewoonbaar'  te worden.

Afgelopen weekend is de papa van Indy geweest om te helpen Dorian zijn zolder kamer ' bewoonbaar'  te maken. Dorian blij, heel de dag samen met ' pa '  aan het werk op zijn kamer. Samen een hoop lol gehad en tussendoor gezellig met z'n allen wat gegeten, gedronken (bij) gekletst, gelachen en ' gediscussieerd '  tot laat op de avond. ( als vanouds zullen we maar zeggen )
Nu kan de zolder geschilderd worden en dan Dorian zijn spullen erin, is meneer zijn kamer ook klaar ( foto's volgen ) 

Morgen komt er uit onverwachte hoek iemand helpen om de laatste lampen, schilderijtjes en gordijn rails op te hangen! en dan is het wel zo'n beetje gebeurt. De laatste spullen uit de opslag halen en we zijn 'over' 

Dorian en ik noemen het nog altijd ons ' vakantiehuis'  zo voelt het nog wel, nog niet helemaal thuis maar zal met de tijd wel komen ( hoop ik dan, en anders verhuizen we tegen die tijd toch gewoon weer hahaha  )
Maar als ik zie hoe blij de kinderen zijn dat we hier weer wonen bedenk ik me dat ik dit al veel eerder had moeten doen! Voor mezelf ook, voel me hier ( bijna/ nog niet helemaal maar het komt )  thuis en het voelt goed!

Ik heb bij mezelf trouwens nog andere kwaliteiten ontdekt ... namelijk ... het pimpen van meubeltjes! een paar bijzet tafeltjes zijn onder het mes / de kwast gegaan en het is echt heel leuk geworden al zeg ik het zelf. Gelijk de eettafel onder handen genomen ( ging van bruin naar wit naar grijs ) en nu nog 2 kasten!
Een (nieuwe) andere bank zal het geheel compleet moeten maken ... en dan ... tja .. nieuwe uitdagingen zoeken !

Als het zonnetje nou voorlopig zo z'n best blijft doen en het nog een graadje of 10 warmer maakt.... gaan we de markten weer eens opzoeken en komt het allemaal weer goed!

En zo blijven we bezig! 

Met een adhd' er verhuizen vanuit een dorp naar een stad

Mijn huishouden telt 2 adhd' ers. en beide opgegroeid in een dorp in een doodlopende staat.

Dan ga je verhuizen naar een kleine stad, de ene ‘ past zich makkelijk aan’ de ander heeft er iets meer moeite mee.

In de straat waar we woonden kwamen er alleen mensen langs ons huis die bekent waren, zelden een vreemd gezicht. De auto’s reden er stapvoets en parkeerden vaak vlak voor onze deur.

Hier word iedereen die langs loopt met argwaan bekeken en als je buiten loopt wordt er vergeten wat we ook al weer gingen doen want er zijn zooooooooooooveel dingen om te zien. 

Je wandelt lekker in de buurt rond en dan ineens fladdert er iets omhoog vanuit de slootkant, terwijl er dan ook een auto langs raast  .. dan vergeet ze natuurlijk spontaan dat ze daar met een ander doel loopt en dat ze eigenlijk net bezig was om een lekker ‘ zit ‘ plekje te zoeken.

Als je zo om je heen kijkt zie je ook van alles wat er in het dorp niet rond liep …. Gesluierde mensen bijvoorbeeld.  Met een diepe rimpel in het voorhoofd en de bek nog net niet open werden deze dames nagestaard. Er werd spontaan vergeten om commentaar te geven ( te blaffen)  met een verbaasde kop loopt mevrouw verder.

Al die auto’s die voorbij razen, ze schrikt er van maar vind het toch ook wel erg interessant maar zoveel en die dan ook nog eens zo hard rijden … nee dat is iets wat alleen in de jonge jaren bekent was maar een lange tijd niet gezien is, en als je er dan heel hard achteraan wil rennen word je ook nog tegen gehouden door het baasje.

Om de haverklap loopt ze op haar achterpoten , alles is even interessant en leuk. Zooooooooveel hondjes hier in de buurt ( in onze oude buurt bijna geen andere honden ) en al die katten! Jippieeee! Ik ben al 3x bijna onderuit gegaan omdat mevrouw ineens ‘ buurkat’  zag lopen en daar toch wel eens even achteraan zou gaan maar vergat dat ze gewoon aan de riem vast zat.

Hordes met schoolkinderen op de fiets ’s ochtends vroeg … zoooo leuk om achteraan te rennen, want kindjes betekent Spelen! Iets wat ze heel graag doet met kinderen. En dan weer die vervelende riem!  ( wat weer een menig salto teweeg brengt als ze wordt tegen gehouden )

Maar … mevrouw heeft wel door dat we niet oversteken voor ze aan de rand van de stoep netjes is gaan zitten en .. dat het trekken met deze nieuwe riem niet zoveel effect heeft en eigenlijk niet zo prettig is.

Och wat – en wat + punten … ooit gaat ze het wel leren … onze Roma