Het ( beruchte ) tupperkastje ...

Ik denk voor alle vrouwen een berucht en bekend onderwerp ... het tupper-kastje!
Alle bakjes schaaltjes deksels bij elkaar in een kastje (geschopt) , alles op en (niet) in elkaar , en zodra je het deurtje open trekt valt de helft eruit.

Kortom ... een doorn in het oog!  ( en de tuppers op de grond )

Zo 1x in de maand ruim ik dat kastje op, pas dekseltjes ( iets van 'op ieder potje past een dekseltje' ) en zet het weer netjes terug in de kast, de bakjes op grootte en op vorm gesorteerd, deksels in een grote bak bij elkaar, de minder gebruikte bakjes achterin en de broodtrommels van iedereen voorin, paraat om gepakt te worden. Ik heb ook altijd het idee dat ik de bakjes van de chinees moet houden, makkelijk om in te vriezen ... maar ik heb genoeg ander bakjes dus die bakjes van de chinees staan er altijd voor spek en bonen ( mie en miehoen ) bij!
Dat gaat dan meestal een week of 3-4  ( in het eggie 1 week ) goed en dan ligt alles weer door elkaar.
Deksels onder de tuppers en tuppers onder de de deksels ( o ja... dat is de bedoeling )

Oke .... in november / december verhuisd .. en alle bakjes en dekseltjes weer gesorteerd gepast en weer op orde gebracht. Alles weer netjes in de kast ...
De laatste weken begon ik me weer te ergeren aan Het kastje .... deurtje open, alle ( of in ieder geval de helft van de bakjes ) lagen weer verspreid over de keuken vloer!

Vorige week had ik het er met een collega over en zij liet mij een foto zien van haar Tupper-kastje ... alles netjes in bakken, niets geen rotzooi, alles netjes in en op elkaar ...
Eigenlijk herkende ik mijn 'heilige' kruidenkastje in haar tupper kastje!


Mijn kruidenkastje is me heilig, alles staat op 'land' en en het zoete gedeelte apart daarvan.
Gelijk dacht ik, 'waarom mijn tupper-kastje' niet??? 
Dus vandaag maar eens naar de winkel met de grote A gegaan en daar 3 bakken gehaald.
1 voor de deksels en 2 voor de bakjes! daarnaast een hele hoop 'die we toch niet gebruiken bakjes' naar de weggeefgroep gebracht en .... zie hier .. het resultaat!!!

Heel vaag hoeveel bakjes en niet passende deksels ik nu al weer over had! , oke ik vries vaak porties voor 1 persoon ook in en soms past er dan net geen deksel op en trek ik er een diepvrieszak omheen ... maar Waar in de GodesVredesNaam blijven die dekseltjes dan!! .

Misschien is die  beruchte kabouter toch weer mee verhuisd !!

Afscheid van een vriendin :-(

Lieve Lud, vanochtend het onwerkelijke bericht, op je verjaardag ... jouw verjaardag wat een feestelijke dag zou moeten zijn geweest ........  het werd een zwarte dag.
Je hebt je rust die je verdiende gevonden, je hebt 8 mensen de hoop op een betere/ gezonde toekomst gegeven, wat zijn we allemaal trots op jou! wat had ik graag nog eens een bak koffie met je gedronken, willen kletsen over de kinderen onze 'mannen'  ( ons favoriete onderwerp ;-) ) , het ' in de vakantie een bakje koffie doen want het is al te lang geleden ' zal er niet meer van komen.... net 43jr .... tot ooit meis.

En dan word je weer met je neus op de feiten gedrukt, hoe betrekkelijk het leven is. Leef lieve mensen, hou op met haten en elkaar het leven zuur maken, met leven in het verleden en rancune, met zeuren over wat allemaal niet kan,  het kan zo je laatste dag zijn!!

Paardrijden & skeeleren ....

Sinds ruim een jaar rijd Indy 2-3 x per week paard. Al enkele keren maakte zij een aardige smak en elke x dacht ik ' oke .... ze staat op ...loopt .... gaan dan weer! ' .....tot een week of wat geleden .... Indy komt aan in volle galop.... een mede-ruiter snijd haar af ... en Indy komt met een daverende klap tegen de bakrand op de grond terecht....
Haar vader was er op dat moment ook en die heb ik nog nooit zo snel zo hoog  (over de bakrand ) zien springen!
Gelukkig bleek het ook dit x een kwestie van vallen en opstaan en blauwe plekken te zijn.. maar toch!

Afgelopen zaterdag begin vd avond vraagt Indy of ze nog even naar buiten mag om te skeeleren.... tuurlijk kind ga lekker, het is vakantie!
Een half uur later staat ze huilend voor de deur en 1 blik op haar pols zei me al genoeg ... een blik van herkenning... die was gebroken.

Dokterspost gebeld en binnen 10min waren we daar, hoefden niet eens in de wachtkamer gelijk door naar de SpoedEisende Hulp ..
Foto maken ( lief lachen zat er niet in dit keer  ) en in overleg met de dokter.
Op mijn vraag: is het een rechte breuk ( alsof ik jaaaaaaaaaaaaaaren lange ervaring had ) werd bedenkelijk gekeken .. nee dus .. scheve breuk dus ... moest gezet worden. Omdat Indy astmatisch is mocht ze ook nog eens geen lachgas maar moest de pols verdoofd worden met een spuit.
Indy in paniek (die is sowieso panisch voor spuiten ) en huilen, en ik ... ik weet heeeeel goed hoe die spuit voelt en kan je vertellen ... dat is Kei Niet Grappig! 
Elmo ... Elmo was niet mee naar het ziekenhuis, de dokter ( enorm lief ) 'nou dan wachten we natuurlijk want Elmo moet er wel bij zijn! 
Ryan gebeld, vriendin Karin gemobiliseerd en Elmo werd gebracht samen met Donut , Indy haar mega grote beer!

Toen haar 'vriendjes' er waren kwam de dokter met de spuit aan gelopen, nog altijd paniek natuurlijk maar toen de verdoving eenmaal gegeven was kreeg ze al wat meer praatjes  (en Elmo kon gelijk verbonden worden ;-)   )
Naar de gipskamer waar de breuk gezet moest worden. Ook niet zo'n heel gezellig moment maar nadat de eerste 'gips'plak erop lag ging het al beter.
Zondag terug voor de gips controle, maandag terug naar de trauma arts om te kijken of de breuk goed gezet was. ....

Ons geluk uiteraard ... Nope ... dus ... woensdagochtend om 7.00 mochten Indy , papa en ik ons melden in het ziekenhuis en om 8.00 zou mevrouw naar de operatie kamer gaan op om een pen in haar polsje te krijgen.
Uiteraard ... computerstoring, dus ging de prinses pas rond 8.45 naar beneden. Papa ging mee de operatiezaal in om bij haar te blijven tot ze zou slapen. Omdat Indy nog licht genoeg was / is mocht ze gelukkig onder narcose met een 'kapje' en hoefde ze toen ze nog wakker was geen infuus.
Maar hoe je daar dan als ouder staat te wachten, die spanning ... elke keer dacht ik dat ik haar hoorde huilen, dat ze toch een infuus naald in haar handje kreeg maar niets was minder waar gelukkig.
Na een kwartiertje ongeveer ( of was het nu eerder ... ) kwam Roy weer in de wachtkamer, 1 blik naar elkaar was genoeg! Wat Is Dat Kut!! alle ellende van tijdens haar geboorte kwam weer terug! zowel bij Roy als bij mij, bah!

De operatie zou ongeveer 3 kwartier tot een uur duren, dat moment maar even aangegrepen om de auto op een 'niet betaalde' parkeerplek te zetten want dat kost ook kat en kogel. Toen ik terug kwam en net een beker koffie kreeg kwam de verpleegster me al halen, Indy was al klaar!!
Mevrouw deed haar ogen open, op mijn 'ga nog maar even lekker slapen meisje'  kreeg ik gelijk 'nee hoor ik heb geen slaap meer' ... ( eigenwijsje) !!
Omdat ze zo'n dorst had kreeg ze een ijsje, haar ( en papa's ) favoriet .. een Perenijsje! maar ze bleef mopperen dat het ijsje wel lekker was maar niet tegen de dorst hielp.
Na een foto van haar pols mochten we weer naar boven naar de afdeling waar ze uiteindelijk wel drinken mocht. Alles was goed gegaan en na een paar uur mocht mevrouwtje naar huis.

De dag van de operatie heeft ze nog veel pijn gehad maar sinds gisteren gaat het gelukkig al een heel stuk beter .... gelukkig maar want vanavond vertrekt ze om voor 3 weken met haar papa en Evelien op vakantie te gaan ...

En hoewel ik weet dat ze in (zeer) goede handen is bij Roy&Eef zou ik nu heel graag een vliegje zijn en mee gaan! 

Tja ...... Karma slaapt nooit!

Geweldig!! vandaag weer achter een staaltje Karma gekomen! 

Bepaalde personen halen lol uit het verdriet van een ander, en schuwen niet om dit kenbaar te maken ... en nu ...... 

2x verdriet ... .... Maar soms .... een jaar of 2 geleden was ik al een x de gene die lachte en vandaag kwam ik er achter ...............  dat ik weer degene ben die het laatst maar wel het hardst lacht  !!! 

Het kan even duren maar uiteindelijk ............. 

Beetje ijzerhappen....

Ik voelde het al weer even aankomen ....
Doodmoe zijn, nergens zin in .... zoveel moeten doen en er als een berg tegenop zien maar wel door gaan...

Ondanks de vermoeidheid kwam mijn grote vriend dhr. K.Vaak onze datesessies niet na 🤔 .. . Onbetrouwbaar type die puntbaard

Inslapen.... Geen probleem .... Wiesje gaat liggen... plakt in een spelletje nog wat woordjes aan elkaar, apt nog een beetje rond, leest de avonturen van dhr. Grey nog eens door en dan gaat t lampje wel uit...
Maar dan ... zo rond 4uur half 5 ... ken je dat * plinggggggg * de ogen gaan open 🤤 en niet meer dicht! Zit je rechtop in bed, is wakker ook Wakker! ( tel daarbij de volière van de buren op waar een 4 dozijn parkieten in huist die zodra de eerste zonnestralen te voorschijn komen met zn alle het grote🎶 parkietenlied 🎵 gaan zingen! )

Mijn plafond is al minutieus gescand elk plekje en hobbeltje kan ik met de ogen dicht ( ja dan wel) aanwijzen.
En wat doe ik op zo'n moment ( na de 50-x-draai-je-om-en-om ) Yup dan gaan we er maar uit.

Kom ik beneden ligt Roma me met 1 oog
 ( andere blijft in de slaapstand .... Ja bij haar wel) aan te kijken met een kop van: ik weet niet wat jij denkt maar mijn nachtdienst zit er nog lang niet op !
Dus ... wandeling zit er dan ook niet in dan maar koffie!
Beetje opruimen, tasje van Indy vast inpakken , uitgebreid douchen en de was die nog weg moest maar opruimen ( toch nog ergens goed voor )
Eigenlijk toch wel productieve tijd ... Alleen zo jammer dat ik me dan smiddags zo gesloopt voel 🙄

Dus .... mijn favoriete vampier maar weer eens gebeld of er niet weer wat ijzer gesprokkeld kon worden voor me. En daar lig ik dan!
2-3 uurtjes ' hangen' ijzerhappen.

Nu maar hopen dat ik volgende week weer over de daken spring of in ieder geval weer slaap in plaats van opruimen snachts want dat begint ook wat overdreven worden 😂