Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management ondersteuner , controle freak , eigenzinnig, soms hard maar vaak te soft, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten. (liefst elke dag!)Maar .. eet absoluut geen vlees!!!

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen , drukte ( in de vorm van drukke mensen/ herrie ) , liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

woensdag 16 augustus 2017

Yesss aangenomen!

Onze middelste zoon, Dorian is vandaag op gesprek geweest om de opleiding Robotica te gaan volgen en ... Aangenomen!!!!!!!!!! Yeah!! weer zo'n  ' supertrots '  momentje!!! 
Op naar de volgende stap om de droom ' werken bij de Marine'  te verwezelijken!!!
Weer Super Trots op 1 van onze lievelingen!!!!! 


dinsdag 15 augustus 2017

Mijn Kleine Grote Liefde alweer 1 jr!

Een jaar voorbij gevlogen, grote stappen gemaakt.
Van een klein hulpeloos mannetje naar een ventje met heldere blik en (nu al ) een eigen wil.
Een ventje met mooie oogjes en zo'n lief gezichtje ...
 Nooit gedacht dat ik naast mijn kinderen nog zoveel kon voelen voor zo'n kleintje!
Mijn hart slaat 6 slagen over als ik hem weer zie, wordt spontaan vrolijk als hij in de buurt is.
Mijn leven verrijkt! 


Mijn Kleine Grote Liefde Callen is vandaag al weer 1jaar oud!!

Kleine lieve lieveling van me, gefeliciteerd en heel veel liefs van Moma!!! 

zondag 13 augustus 2017

Vakantie's zoals ze hier altijd gaan, vol verschillende dingen!

Een aantal heerlijke dagen gehad in Brabant, op Texel en in Amersfoort en daarna terug de werkelijkheid in rollen.

Vorige week mijn ' oude beroep ' weer opgepakt, en aan het waken geweest bij Nala, een mama poes die op bevallen stond. Een aantal weken geleden is Nala op een onbewaakt ogenblik ontsnapt en kwam na een paar dagen met ' een verrassing' in haar buikje terug ;-)

De eerste kitten werd dood geboren, 's ochtends om half 5 kreeg ik een apje van haar baasje.
Gelukkig had ik een auto voor de deur staan en ben er in gesprongen om Nala en haar baasje bij te staan.
Nala had geprobeerd haar dode kitten te 'ruimen'  (instinct, in het wild moeten dode jongen opgeruimd worden om de vijand geen kans te geven het nest te vinden)  heel de onderkant van het diertje was weg. ( een begin van het opeten van de kitten om het te ' ruimen' )

Om 10.00 was er verder nog geen kitten te bekennen ( we wisten dat er minimaal 2 kittens in Nala's buikje zouden vertoeven ) dus de dierenarts ingeschakeld.
Overlegd wat verstandig zou zijn ( is voor mij natuurlijk ook even geleden dat ik met een 'kattenbevalling' te maken had ) en hij wilde toch wel heel graag controleren hoe het met de kitten(s) was, en of er uberhaupt nog leven te vinden was ...

Omdat haar baasje moest gaan werken ben ik gebleven en heb ik het kattenmandje gepakt .. Nala er in en de dierenarts terug gebeld om te vragen hoe laat we welkom waren ....
Terwijl ik aan het bellen ben zie ik ineens .... Nala de huiskamer in komen wandelen!! Kan je vertellen dat het wel een heel apart gezicht is, heb je een kat in een mandje hebt gestopt en dan ineens diezelfde kat de kamer in zien lopen!!
Wat blijkt .. .Nala heeft het deurtje naar binnen! getrokken en kon er zo uit.
Effin ... Nala in de kattenmand in de auto handdoek er overheen ( donker maken maakt vaak rustig ) en naar de dierenarts.
Onderweg naar de dierenarts zie ik op de snelweg ineens een kattenkopje om de handdoek heen komen!!! Damnnn !!! , snel de vluchtstrook op, Nala terug in de kooi ( heel gevecht! ) , deurtje dicht en met 1 hand het deurtje dichthouden en met de andere sturen! (oke verkeersveiligheid is anders! )

Er werd een echo gemaakt en  we zagen 2 kittens vrolijk rond dartelen in Nala's buikje!
Nala vond alle aandacht wel leuk en lag te knorren op haar rug terwijl het echo apparaat over haar buikje schoof.
Overleg met de dierenarts, 3 mogelijkheden:
1: afwachten, Nala was nog helemaal niet moe en had geen 'baringsnood'
2: weeen opwekkers maar dan moesten de kittens er binnen 20min zijn en zo niet dan zou automatisch
3: de keizersnede in werking gaan.

Omdat Nala's baasje toch onderweg naar huis was kon ik haar niet bereiken ( iemand die Wel verstandig is in de auto ;-)  ) overleg met haar dochter gehad.
Samen met de dierenarts besloten dat we zouden wachten, op zich moest Nala het aan kunnen, ze had immers die ochtend een kitten geworpen dus daar zou het niet aan liggen.
Thuis gekomen liep Nala vrolijk rond, ging hier en daar liggen, kroop bij haar baasje op schoot en vond het allemaal niet zo spannend leek het.
Zo tegen 16.00 vonden haar baasje en ik dat het toch wel lang ging duren en werd er opnieuw met de dierenarts overlegd.
Nala weer in het kooitje gezet ( nu haar baasje op de achterbank erbij ) en weer naar de dierenarts.
Hij vond ook dat er nu echt ingegrepen moest worden en er werd een keizersnede met gelijk een sterilisatie ingezet. (om de ik-loop-weg-en-kom-met-baby's-terug perikelen in de toekomst uit te sluiten)

Lang verhaal kort: de kittens van Nala waren niet levensvatbaar en dat is erg genoeg natuurlijk maar Nala had het overleeft en dat was ook een puntje natuurlijk. Op naar huis voor het herstel.
Toen ik 2dagen later ging eten bij haar baasje was ze nog altijd wat rillerig en had zo af en toe 'niet zo'n best humeur en ik blaas naar iedereen die langs komt momentjes ' ... Maar logisch als je nagaat wat het beestje heeft meegemaakt.

Ondertussen zijn we ruim een week verder en begint Nala weer de oude te worden, al met al een heel avontuur .... denk dat Nala wel 2x nadenkt voor ze weer een keer ontsnapt ....
Hoewel .... 




woensdag 9 augustus 2017

Wanneer ....

Als je focust op wat andere van je verwachten, zul je continu meer zaken aantrekken die ze van je gaan verwachten.
Maar wanneer je de stap maakt om te luisteren naar je eigen innerlijke gedachtes en gevoel, en naar wat je persoonlijk wilt creëren, zul je geen mentale energie meer geven aan de mensen die verwachtingen van jou scheppen.
- Dr. Wayne Dyer -

maandag 7 augustus 2017

Vakantie 2017

Staat deze vakantie in het teken van de bruiloft van mijn lieve vriendje Lucien en zijn as vrouwtje ... waren er toch nog een paar dagen om vakantie te vieren!

Eerst 3 dagen relaxen bij mijn paps en Riet, heerlijk rustig, beetje lezen, borrelen, ineens zomaar in ' Milaan' gestrand, Overwinning 1: een vlucht met de Antanov 2 aangeboden gekregen ( zeer Uniek!! ) , heerlijk gegeten, geborreld en natuurlijk de plaatselijke kringlopen bekeken!

1 dag thuis geweest en toen 2 dagen Texel dankzij mijn lieve broer en zwager! 2e Overwinning behaald door op een boot te stappen ( pfff ) Ecomare en daarmee  ' Annie ' ( de adoptie zeehond  van moeders ) bezocht, gelachen om de meeuwen waar je voor uit moest kijken met je broodje ( voor je het weet halen ze die gewoon van je bord ) , bij de plaatselijke kaasboerderij geweest, ons lam gezocht naar een kringloop ( niet te vinden!! ) op Texel, heerlijk gegeten, vooral veel mensen bekeken en op avontuur in een hotel met een kamer zonder douche en toilet ( die waren op de gang te vinden en mocht je delen met de andere 100 gasten )

Op de terug weg een Marokkaanse high tea in Lelystad! een echte aanrader, heerlijk gegeten weer  ( euh ... weer eten?? )
Daarna weer een dag thuis en donderdag 2 dagen Amersfoort geregeld door en met moeders !
Dit keer een hotel kamer Met douche en toilet ( werd als eerste gecontroleerd ) , en stond er winkelen, markten, kringlopen (uiteraard) , terrasjes en het bezichtigen van verschillende kerken op het plan!
Afgesloten met een etentje bij de plaatselijke Griek ( thx mams ! ) en ook daar met een bezoek aan de plaatselijke kaasboerderij op de terug weg een heerlijke week afgesloten!

Morgen is mijn prinses weer een stukje dichterbij ... nog 1 weekje en dan is ze weer thuis en is deze vakantie alweer voorbij!!!


donderdag 27 juli 2017

Motormuizen!

Heb ik dat!!! Mijn oudste en jongste aangestoken aangestoken door t motorvirus van Roy !!!
Pfff Jer heeft binnen een half jaar z'n motorrijbewijs gehaald en vandaag zijn rijbewijs opgehaald en gelijk vandaag zijn eerste motor gekocht.

Indy was ook al helemaal met het virus besmet door haar vader en vind 't geweldig om bij hem achterop te zitten!!! Daar zullen nu nog wel wat ritjes met haar grote broer bij komen!

Ik vind t doodeng (hoewel ik het zelf rijden wel geweldig vind) ....Maar heeeeel stiekem ben ik natuurlijk wel trots!!!


zondag 23 juli 2017

Elk jaar weer!

Een tijd die elk jaar terug komt en waar ik zo enorm tegenop zie ..... de vakantie!
En dan niet omdat de kinderen dan vrij zijn maar de weken dat mijn prinses met haar papa op vakantie gaat pffff

Vanavond mijn meiske weer weggebracht want vannacht rijd ze samen met haar papa en zusje Lola voor 2 weken naar Tjechie en daarna nog een week naar Duinrel 🙄

Tuurlijk is het voor haar en haar vader leuk en ik weet ook dat t allemaal goed komt maar toch.. zou willen dat ik een vliegje was en gewoon mee kon gaan! ( ik heb t voorgesteld om met mijn eigen tentje er achteraan te komen maar dat was toch niet helemaal de bedoeling geloof ik ) Tsss 🤔
Daar komt bij dat ze in haar eigen tent zou gaan slapen, iets wat ik HeLeMaal geen leuke gedachte vind! ( nu maar hopen dat ze , net als thuis, gewoon liever niet alleen slaapt!!
Afgelopen weken gelukkig een heleboel leuke dingen gedaan .... dan maar een paar weken foto's kijken. 

Zal blij zijn als we 3weken verder zijn dan is de vakantie wel bijna voorbij maar dat is dan naar zo!


vrijdag 14 juli 2017

Kapper .....

Morgen weer eens een afspraak bij mijn 'grote vriendin' Joyce ... de kapster!
Zij is de enige die mij haar altijd zo krijgt als ik wil, de kleur, het model ... zij is ook de enige die mij tegen houdt als ik weer eens van plan ben om mijn haar in een kleur te verven waar een ander nog 3x over na zou denken.

Ooit verfde ik zelf mijn haar, rood , zwart, blond, wit ja zelfs blauw heeft mij haar gekleurd. Toen ik echter van zwart terug naar blond wilde verven ben ik er uiteindelijk maar mee gestopt. Die dag had ik 4x een ontkleuring en 3x een verf behandeling in mijn haar gesmeerd en ging ik van paars naar groen naar oranje.
Daarna ... toch maar een 'prof' ingeschakeld en zo kwam ik bij Joyce ( mijn redster in nood ) terecht.

Zij heeft er een jaar over gedaan om mijn haar weer in ' een normale ' blonde kleur terug te krijgen.
Ooit .. toen ik verhuisd was naar een of ander gehucht hier 20min vandaan, heb ik nog een poging gedaan om een andere kapper mijn haar te laten behandelen maar daar kwam ik snel van terug.
Zoals Joyce op merkte : tja .. moest je maar niet vreemd gaan ....
En ze heeft gelijk! 

Joyce is zich een paar maanden geleden gaan specialiseren in de blond/ grijs tinten en dat vond ik wel erg interessant .... Ik heb me dan ook vrijwilig aangemeld als proefpersoon en ( zoals ik al verwacht had ) Joyce heeft me wederom weer Niet teleurgesteld ! 

Morgen komt er een nieuwe uitdaging bij .... de vorige keer dat ik bij haar was wilde ze mijn haar in een lange boblijn knippen .... op dat moment had ik geen lef .... maar nu ..... ik heb een aantal voorbeelden opgezocht ... ga ze morgen met Joyce bespreken ... nu maar afwachten of ik morgen wel het lef heb ... 

Dit zijn enkele voorbeelden waar ik aan denk , de korste denk ik niet dat het gaat worden, zo stoer ben ik denk ik niet hahaha






donderdag 13 juli 2017

En ineens weet je het ... je gaat bij de politie!!

En ineens weet je het ... je gaat bij de politie!! 

Vandaag met mijn vriendin Jolanda op stap, even de atuo van mijn ma terug brengen en dan lekker zwemmen met Indy.
Althans ... dat was het plan ...

Druk kleppend, feiten constaterend ( wij roddelen niet wij bespreken feiten ) en zingend rijden we richting mijn ma, tot , ... in een bocht een meneer besloot dat hij eens met fiets en al onderuit zou gaan.
Gelukkig konden wij het stuur stuur om gooien en zo meer leed voorkomen. (anders hadden we die meneer toch echt wel vol geraakt ) 

Snel de auto uit naar de meneer, heel frappant hoe iedereen eerst blijft zitten en als er dan eenmaal mensen
( Jolan en ik in dit geval ) bij het slachtoffer zijn er meer mensen bij komen die het dan wel even weten.
Gelukkig interesseert me dat weinig en terwijl Jolan 112 belde heb ik me met de meneer bezig gehouden.

Meneer (86 jr!! ) was gelukkig goed bij, alleen zijn elleboog was Niet Om Aan Te Zien, de huid was volledig gespleten en een gapende wond tot aan zijn onderarm was zichtbaar.
Indy kwam al met haar handdoek aan en iemand anders had een deken. De deken werd omhoog gehouden zodat meneer niet in de volle zon lag en de handdoek onder zijn elleboog.
Terwijl we aan het wachten waren vergiste ik me door tegen de meneer te zeggen dat de brandweer er aan kwam, hij lachen: wat moet ik nou met de brandweer?  ( zo bij was hij dus wel )

Hoe langzaam lijkt de tijd te gaan als je dan zit te wachten en dan zijn er toch nog mensen die proberen met de auto langs het ongeluk te rijden pfff !
Ondertussen arriveerde de ambulance en de politie tegelijk.

Een 'enorm prettige om te zien '  agent kwam naast me staan en vroeg me over hoe en wat enz, zijn opmerking nadat alles genoteerd was : nou ... wij hoeven niets meer te doen, jullie hebben alles onder controle !
Jolan en ik  informeerden maar gelijk of ze niet een baantje voor ons hadden.

( uiteraard omdat we het werk leuk vinden :p ) 







dinsdag 11 juli 2017

Gat in je hand


Voor de heren met een vrouw met een gat in haar hand .... er is hoop!! 
Die van mij zit nu in ieder geval dicht!  

zaterdag 8 juli 2017

Alle leuke dingen in Juni


Een onverwacht uitje naar Wenen, broerlief moest werken en ik mocht mee!
De trouwdag van mijn lieve vriendin Mandy & haar Ron
Dagje dierentuin met mijn meisje
En Ryan bij de Marine Havendagen met opa&oma Utrecht

woensdag 5 juli 2017

Statistieken en operaties

Terug van 'weg geweest'  ....

Afgelopen vrijdag dus geopereerd en het is behoorlijk tegen gevallen.
De verdoving gelukkig in mijn hand ipv de pols , maar daarna ...

Dacht ik dat de chirurg al bezig was, stond ze alleen nog maar jodium in te zepen pfff
Hoorde ik de 'pean' klem ' ratelen'  ( ja dat weet je dan als je zelf in de medische wereld gewerkt hebt' ) en wist ik dat ze toen wel degelijk aan het 'slachten' was !
Tijdens de operaties waar ik aan meewerkte bij de dierenarts waar ik assistente was had ik nooit ergens last van, ik verdoofde, hielp mee, assisteerde en heb zelfs zelf een aantal operaties ( onder toezicht uiteraard) actief uitgevoerd.
Nu ... betrof het mijzelf en was ik He Le Maal niet blij!
Eigenlijk was ik van plan het hele gebeuren te filmen maar zag er toch maar vanaf.

De chirurg begon een 'gezellig' babbeltje , haar dochter bleek bij dezelfde manege te rijden als onze Indy dus die link was al snel gelegd. .....
Op een gegeven moment 'voel'  ik haar de zenuw in mijn hand vast pakken ( zenuwen zijn moeilijk zo niet Niet te verdoven ) en gelijk daarna een Pijn! van mijn kant een vloek! en het bleek dat ze op dat moment de zenuw had los gehaald.
Haar vraag: werk je veel met je handen? 
Ik: euh ja ... vroeger op de boerderij gewerkt, met mijn ex aan bodybuilding gedaan en nu nog wel heel veel met mijn handen. 
Chirurg: dat kan ik zien, ik zie spieren in jouw handen die ik bij mannen sporadisch zie en bij vrouwen eigenlijk Nooit! Ik snap dat je pijn had, de zenuw ligt diep en heel dik ingepakt door spieren en pezen. 
(Heb ik weer! ) 

Lang verhaal kort, de operatie van normaal een kwartier werd 40 min en leverde een etra verdoving op.
Met mijn hand dik in het druk verband ( gelukkig geen gips ) en een mitella werd ik weer huiswaards gestuurd en nu revalideren.  

Ondertussen mocht vandaag het verband eraf, en worden dinsdag de hechtingen verwijderd. Daarna nog 6weken revalideren en afwachten of ze mijn elleboog ook onderhanden gaan nemen. 

Ondertussen surf ik een beetje verveeld de hele dag rond op internet, beetje klikken en af en toe eens wat plaatsen. Kom ik op mijn eigen blog ... De statistieken van vandaag ... 93 vieuws ... gisteren 171 .... waarvan 2 unieke bezoekers ... wat zoveel wil zeggen dat er in ieder geval 2 personen heel mijn blog doorspitten ... 
En dan ... ben ik wel heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel benieuwd wie er zo enorm geinteresseerd is in mijn leven! 
Vertel?? geef eens een reactie ... waarom ben ik op dit moment zo interessant?  Ik kan ook gaan zoeken op het ip-adres maar ben een beetje lui ;-) 



woensdag 28 juni 2017

Eindelijk opereren!!

Nog  2 dagen en dan mag ik (eindelijk) onder het mes.
Kan je vertellen , mijn hart slaat op dit moment zo ongeveer 10x sneller ( en nu eens niet omdat er een mooi mans persoon in de buurt is ) , de zenuwen vieren hoogtij in mijn buik en mijn humeur is op dit moment niet dat je zegt : laten we eens iets gezelligs gaan doen pfff

Vrijdag om 15.00 mag ik me melden.
Ze gaan ' bloedeloos' opereren, wat zoveel inhoud als dat ze mijn arm afklemmen zodat er geen bloed naar het te opereren gedeelte zal stromen.
Dat zal allemaal wel .... hetgeen waar ik het meest tegenop zie is de spuit in mijn pols.
Dit zal een zelfde spuit zijn als ik kreeg toen ik mijn andere pols brak en ik kan je vertellen dat was Kei Niet Grappig! 

Ik hoop dat na deze operatie ( die blijkbaar toch wel behoorlijk wat na-pijn gaat geven ) de pijn in mijn arm ook verdwenen is, ben er op dit moment wel klaar mee kan ik zeggen.
Heb nu niet alleen kramp in de zijkant van mijn onderarm maar ook bovenop, dus het krampgevoel wat je wel eens in je kuit hebt, heb ik constant op 2 plaatsen in mijn linker onderarm grrrr!!

Indy gaat gelukkig met haar papa mee dus die loopt het minst kans om een chagerijnige moeder mee te maken dit weekend!

Arme Dorian en Ryan ;-) 

maandag 19 juni 2017

Kinderfeestje Indy 2017

Kinderfeestje van Indy, uiteraard op de manege waar zij 2x per week te vinden is.
Samen met haar vriendinnen: Roos, Salee, Malou, Amal en Christina, haar vriendje Jeroen en vriend Jens  en natuurlijk zusje Lola , papa en mama heeft ze de grootste lol gehad.

Paardentaart maken
Cadeautjes zoeken in de hooiberg
Paard rijden ( en uiteraard mocht Indy voorop rijden en alles voordoen)
Paarden poetsen en de manen vlechten
En natuurlijk de afsluiting met een frietje!

Indy's dag kon niet meer stuk! 









maandag 5 juni 2017

dinsdag 30 mei 2017

zondag 28 mei 2017

Alweer 26 jaar!

26 jr geleden werd jij geboren na 4 dagen vechten, weeeen en strijd! 
Mijn oudste zoon, mijn trots , steun en toeverlaat, papa van mijn kleine grote liefde!!

Lieverd,je weet niet half hoe trots ik op je ben,hoe je alles doet! Je opleiding, je werk, het papa zijn!! Hou Mega veel van je Jerry!!!!!! 

Gefeliciteerd mop !!! Xxx



woensdag 24 mei 2017

Gips-loos

Afgelopen maandag was het zover, ik zou verlost worden van het ' aanhangsel'  het ' gipsenblok aan mijn arm'  het  ' leed-wat-gips-heet' .
Eerst langs de 'leuke-meneer-van-de-gips-kamer-die-zijn-haar-geknipt-bleek-te-hebben'  en ik dus bijna niet herkende!
Helaas Pindakaas, werd ik geholpen door een mevrouw ... beetje jammer weer
Maar goed, het gips ( wat tegenwoordig dus gewoon kunststof is ) werd 'losgetrild'  ... wat een apart gevoel zeg .. en zeker toen het 'gips' van mijn arm gehaald werd!
Waswant ( aldus Indy ) erbij, Heerlijk!!!! om je arm en hand weer eens te kunnen 'wassen'  en daarna naar de rontgen om naar de orthopeed door te lopen.

Bij de orthopeed kreeg ik de conclusie: de breuk zat niet 100% maar wel acceptabel, en ' mevrouw als u hier kijkt, daar zit de oude breuk *  .... euh???? oude breuk???
Ja deze breuk is oud, heeft niets te maken met deze breuk ...
euh ... oke ???
Kan me er niets bij voorstellen, het enige wat ik me kan bedenken is dat de pols dus ook al een keer gebroken is geweest toen ik zo'n 35jr geleden (pfft ) van een paard gegooid ben toen ik een buitenrit maakte door de binnenvelden van de Giessen.
Volgens de orthopeed ben ik dus een bikkeltje, omdat ik die breuk nooit opgemerkt heb ... Ha! Erkenning!

Maar goed, nu dus zonder Gips!

Heel vaag gevoel! niets meer om je arm, ik slaap altijd op mijn buik, met mijn arm onder mijn kussen, de laatste 7weken merkte ik dus niets van dat kussen en nu 'voel' ik het weer op mijn arm ' = resultaat: slecht slapen!

Maarrrrr .... geen gips meer, dus:
Weer heerlijk douchen zonder die hinderlijke zak rond je arm
Je haar weer met 2 handen kunnen zepen
Met 2 handen kunnen afwassen ( nooit gedacht dat nog eens zo lekker te vinden)
Gewoon weer dingen met 2 handen aan kunnen pakken
Weer in de auto kunnen rijden!!

Maar ook weer wat meer pijn hebben
Je handen nog niet optimaal kunnen gebruiken
En na een dag : toch proberen, weer behoorlijk wat pijn hebben.
Ondertussen heeft mijn arm zoiets van : huh??? lucht?? Yeahhhh lucht!!! schilferennnnnnnnnnnnnnn!!
en ben ik dus een verdomd goeie 'stand-in'  voor een slang in vervellen tijd '
Binnen mum van tijd zag mijn huid eruit alsof ik 10uur in een te lang en te hete zon op het strand had gelegen tijd had gehad.

2x Scrubben onder de douche deed al een hoop goed.
En dan zo, als je gips eraf is voel je je een hele ' piet'  ... vandaag dus weer teveel gedaan en dat wreekt zich * uiteraard *

Dus ... vanavond maar weer eens wat Paraatjes en Bruufjes innemen en hopen dat er morgen weer een nieuwe maar dan pijnloze dag voor de deur staat ;-)

En dan nog even genieten voor de andere kant 2x 6 weken de spreekwoordelijke Klos is !

dinsdag 16 mei 2017

Dag lieve ome Joop

Vandaag afscheid genomen van mijn lieve ome Joop. 
Hier vandaan proost ik op je ,dat je maar vaak mag komen 'spoken' !


Hakuna matata Oompje! 

zaterdag 6 mei 2017

Leefregels van ons 'varken'

Zoals jullie weten zijn wij in het (rijke) bezit van een kruising Cane Corso/ Boxer, ook wel ' ons varken' Roma.
Roma  heeft duidelijk het ontstuimige (maar enorm lieve) karakter van haar vader ( de Boxer ) en het lompe van haar moeder ( de Cane Corso ) .
Nu vond ik wat regels die meestal door de boxer nageleefd worden... met wat aanpassingen zo ook ons varken!

1. Schoon zijn is belangrijk, veeg je voeten altijd heel grondig af aan het witte kleed als je uit de modder komt, ben je zeker dat niemand kijkt, schuur dan je rug langs de bank, ideaal als je nat bent.
2. Zoek na het drinken de dichtstbijzijnde broek of rok, dat zijn geweldige servetten.
3. Door je grootte loop je snel in de weg, probeer huiselijk verkeer niet op te houden, ga op de bank of op een bed liggen, dan loop je niemand in de weg
4. Bewaak de tuin, ren dan goed door de struiken en bloemen, zodat er voor de vogels en aanverwante artikelen geen twijfel bestaat dat jij de leiding hebt.
5. Begroet alle gasten uitbundig, spring op hun tenen, zoen hen uitgebreid, begeleidt hen naar het toilet, duw je neus in hun koffie om je ervan te overtuigen dat dit niet te warm is en probeer zo snel mogelijk het koekje bij de koffie te pakken te krijgen zodat je zeker weet dat het wel de goede smaak is. Wees een gastvrouw.
6. Snoei de planten goed kort. Ga desnoods met je poten op de vensterbank of tafel staan, als je je werk maar goed doet.
7. Kijk het aanrecht nauwkeurig na op overgebleven restjes, ze zijn aan bederf onderhevig en moeten opgeruimd worden. Denk erom, gehakt en kip zijn uit………..zoek de biefstuk.
8. Zit je in de auto als het erg druk is op de weg, leg dan je kop op de schouder van de bestuurder, zoen hem in zijn oor, zodat je weet dat je 100% vertrouwen in hem hebt.
9. Ga ’s nachts alle bedden langs om te kijken of alles in orde is, overtuig je ervan of iedereen wel adem haalt door je natte neus op die van hem te leggen.
10. Wees selectief met wat je eet, maar doe het netjes, zitten er b.v. erwtjes of boontjes in, leg deze dan naast je bak of verstop ze onder het kleed.
11. Laat iedereen meegenieten als je een stinkbot gegeten hebt en uitgebreid ligt te spijsverteren, ga zo centraal mogelijk liggen, zodat je niemand voortrekt.
12. Doe alsof je drachtig bent, je krijgt dan tweemaal zoveel eten en een heleboel andere privileges, graaf in de tuin een gat waar een UFO in kan, maar laat nooit merken dat het maar spel is. Op de 64ste dag gedraag je je weer normaal.
13. Speel geen vraag- en antwoordspelletjes, loop je aan de lijn, trek dan je baas omver om duidelijk te maken welke kant jullie uitgaan.
14. Begroet iedereen die langs het huis cq de tuin loopt door uitbundig te blaffen zodat ze zeker weten dat jij in ieder geval thuis bent

woensdag 3 mei 2017

Bruiloften en partijen!

Een van mijn favoriete hobby's is het regelen en organiseren van bruiloften! en laat ik nu het geluk hebben dat ik er dit jaar nog 2 mag regelen!

10 juni 'trouwt' mijn lieve vriendin Mandy opnieuw. Zij en haar grote liefde Ron trouwden vorig jaar toen Mandy ernstig ziek was in het ziekenhuis, dit jaar opnieuw maar nu met vrienden familie incl. feest ! En Moi mag de organisatie op me nemen!

17augustus trouwt mijn maatje Lucien met zijn meisje Sandra! en vanavond vroegen zij of mijn naam ook bij hen als ceremoniemeester op de kaart mag staan!!!
Jaaaaaaaaaaaaaaaaa uiteraard!!!!

Heerlijk super, geweldig, leuk!

Het meest bijzondere vind ik natuurlijk dat ik bij Mandy al 1 van de getuigen mocht zijn en bij Luce en Sandra ook 1 van de getuigen ben!!

Voor Mandy en Ron ben ik al een heel eind, daar gaat het een tuinfeest worden ( nog even een zonnendans  instuderen voor die tijd! )  incl muziek, lampionnen, lampjes langs het tuinpad een bbq en Dorian en ik zelf in de bediening als mijn armen meewerken en het kan. (ligt me beter als het 'verplichte ' gezellig mee doen )

Voor Luce en Sandra hebben we vanavond de planning doorgenomen.
Daar is een zaaltje, roker-stent, ga ik voor de aanwezige kinderen iets inplannen/ organiseren, gaan we de hapjes zelf maken en lopen Dorian en ik ook weer in de bediening, wederom als het te doen is met mijn armen!. ( heerlijk! )

Op dit moment kan ik niets (weinig) met rechts , mag ik niets met links maar dit komt goed! heb ik eindelijk even iets te doen!


dinsdag 2 mei 2017

Maandcollage April 2017


Nieuwe maand, leuke en minder leuke dingen, nieuwe mensen leren kennen en gezelligheid met oude bekenden !

Hou van me of haat me ....

Wiesje, jij bent gewoon de enige in je soort! Het maakt niet uit wat andere mensen zeggen, je weet precies waar je in het leven staat en je hebt een heel sterk gevoel voor vriendschap. 
Jouw motto is: 
Hou van mij of haat mij! 
Die houding is precies de reden dat iedereen dol op je is!

maandag 1 mei 2017

5 jaar al weer :-(

Lieve Papa Pietje

Alweer 5jr geleden dat je ons verliet om zonder pijn, benauwdheid en moeheid ver bij ons vandaan verder te leven. Je wordt nog elke dag (enorm) gemist. Niet tastbaar meer bij ons maar in ons hart voor altijd!

dinsdag 18 april 2017

Prinsessen & Dalton uitspraken

Indy 8jr:
Indy staat bij een baby-foto van mij te kijken
Indy: mam wie is dit?
Ik:  dat ben ik toen ik baby was
Indy: Nou dan ben je wel aardig veranderd he


Dorian 19jr:
Ryan en Indy zijn aan het ' vechten '  om een stok die Indy gevonden heeft.
Ryan  heeft de stok gepakt en houdt 'm net iets te hoog zodat Indy de stok niet kan pakken
Dorian: Hey Ryan, ' heb je het nu aan de stok met Indy' ?? 


Indy 8jr:
Op tv is de reclame van ICI Paris, een stelletje ligt in bed, het meisje stapt 's ochtends uit bed, maakt zich snel op en stap weer in bed met de woorden dat hij zal vinden dat zij onweerstaanbaar is, ook al hebben ze elkaar de dag er voor voor het eerst ontmoet.
Indy kijkt kritisch naar de reclame en besluit : ja natuurlijk gisteren ontmoet en dan blijf je gelijk bij elkaar slapen!  
Volhouden kind, volhouden!!

vrijdag 14 april 2017

Operaties die niet doorgaan en gips daarvoor in de plaats

Een iets andere hoe-zit-het-met-de-pijn-in-je-linker-arm-perikelen up-date als verwacht .....

Vorige week woensdag ging ik vol goede moed naar het ziekenhuis voor mijn afspraak met de neurologe.
Een en ander doorgesproken met als conclusie dat er te weinig vooruitgang in mijn linkerarm zat/zit en een operatie dus noodzakelijk is.
Afspraak op 2 mei voor de operatie aan mijn linker pols, daarna in juni terug om de vooruitgang te bekijken met daarop waarschijnlijk een operatie aan mijn linker elleboog ... geen prettige vooruitzichten dus maar goed als dat helpt....

Einde van die middag liep ik in mijn tuin met een plantje richting de schutting om het in een potje te zetten...
Hiervoor moest ik over een uitstekend-stukje-balk stappen, maar, waarschijnlijk door mijn 'wazige' gevoel was die 'overstap' toch net iets anders dan ik ingeschat had... en voor ik er erg in had kwamen de stenen in de tuin wel heeeeeeeeel snel dichterbij!

In een flits dacht ik ' weet je wat, ik doe mijn tjakka slag en sla de biels waar ik met mijn rechterhand op ga belanden gewoon door de midden ...'
Alleen ...... had ik blijkbaar niet genoeg geoefend en bleek de biels iets sterker dan ik dacht en zei niet de biels maar mijn pols 'krak'!
Een blik op mijn pols vertelde me al genoeg ..... de omvang begon al gelijk toe te nemen , de pijn behoorlijk heftig en mijn vingers werden ,naast dik en blauw, ongevoelig en kon ik niet meer bewegen. ( op dat moment was ik zoooo blij dat ik geen ringen droeg )

Indy zat in de woonkamer, Ryan boven en Dorian was onderweg naar huis, zaak om rustig te blijven voor Indy * terwijl ik in gedachte al het hele Halleluja had gezongen en gevloekt! *
Maar.... nadat ik Indy had geroepen kwam ook ons 'varken' naar buiten gestormd ... en die zag ik denken....'heey dat is leuk het vrouwtje ligt op de grond te spartelen! speeeeeeelen!!!!!!
Nadat Indy eerst lichtelijk in paniek raakte toen ze me op de grond zag zitten rende ze naar binnen om Ryan te roepen, die stond met 2 tellen beneden en had gelukkig de tegenwoordigheid van geest om gelijk de ijs-packs uit de vriezer te halen.

Lang verhaal kort ... Dorian gebeld, dokterspost gebeld en hup naar t ziekenhuis.
Een foto leerde ons dat mijn pols inderdaad gebroken was  ( aaahhh de krak!! ) alleen waren de gebroken delen ook nog over elkaar heen geschoven!
Een lief klein Japans vrouwtje kwam mijn kamer binnen, stelde zich voor als de  dokter en vertelde me dat ze me een spuit in mijn pols zou geven die niet zo prettig zou zijn .... Dus tanden op elkaar ... niet zo prettig was mild uitgedrukt!! Maar voordeel .... de pijn verdween langzaam aan ....Wiesje kreeg weer meer praatjes .... niet wetende dat ik 15min later naar de 'Martelkamer' gebracht zou worden !

Mijn vingers werden in een soort uitgerekte 'rieten hoesjes' gehangen waarna ze aan een apparaat bevestigd werden die daar aan ging 'trekken'
Dorian maakte de opmerking dat het op Japanse vingerhoedjes leek .... Ik kan je vertellen dat als de jongens iets herkennen uit een game dit geen goed teken is!!!
De dokter stond aan mijn rechterkant en de assistente aan de linker, op het moment dat de assistent tegen mij begon te praten en ik haar aan keek plantte de dokter ineens haar knie met een 'klap' tegen mijn pols waardoor de breukdelen weer tegen elkaar aan waren geschoten.
Ik 'zong' het ' Halleluja' in 6 talen zowel van voor naar achter als andersom en Dorian mocht daarna wat rek en strek oefeningen doen om zijn vingers waar ik in kneep weer in de normale vorm te krijgen.
Daarna ging t snel. een 'gipsspalk' erom heen nog een controle foto om te zien of de breukdelen nog goed op/ tegen elkaar zaten  wat gelukkig het geval was ( anders zou er een operatie volgen) , en naar huis. Volgende ochtend terug naar de gipskamer waar een zeer aangenaam persoon bekeek of het gips goed zat en over een week terug voor 'breukcontrole' en ander gips.

Die afspraak stond gisteren, wederom naar de-zeer-aangename-meneer-op-de-gipskamer-die ik-iets-minder-aangenaam-vond-toen bleek-dat-hij-mij-weer-in-het-martelwerktuig-hing-en-op-mijn-pols-duwde'  
Pols was nog wel blauw maar dat schijnt erbij te horen.

Speciaal voor de paasdagen maar een leuk kleurtje uitgezocht.
Gipsspalk eraf, nieuw gips/ kunststof er omheen en weer een controle foto. Alles nog steeds op z'n plek gelukkig, volgende week nog een controle foto en als t dan allemaal nog goed zit kan het niet meer fout gaan!





1 voordeel van dit alles, gedwongen niets doen (rechts kan ik niks/weinig, links mag ik nog steeds niks/ zo min mogelijk ) en dus laten de jongens en Indy vol overgave hun vaardigheden zien! Er wordt gewassen, gekookt, de stofzuiger gaat door het huis enz enz!
Zo blij dat ik ze dit van jongs af aan heb geleerd! En ik ..........dan maar verplicht mijn boekenkast door spitten!  ' heeeeeeeel vervelend ;-)  '



dinsdag 4 april 2017

Pijn pijn pijn

Begin me zo langzaam aan af te vragen wanneer de beklemming nu eens ' losraakt'  ... ondertussen een week of 5-6 verder .... zou toch zo onderhand wel zo mogen zijn.
Dankzij de medicatie nu ook al weer voor de 3e week thuis en nu welgeteld 5x van de trap gestuiterd
 (fijnnnnn ook dat ' dronken' gevoel )

Zo min mogelijk doen, boek na boek ondertussen versleten en ben weer helemaal op de hoogte wie er met wie een relatie ( al dan niet buiten echtelijk ) heeft bij The Bolt and the Beautiful, GTST en hoe de Tienermoeders in Amerika het doen. De jungle in Afrika heeft geen geheimen meer voor me en ik draai mijn hand niet meer om voor een 10 gangen met 5** diner. Ik weet nu ook ' wie er de waarheid zegt '  en kan het weer zo onderhand zelf voorspellen, vliegtuig rampen los ik zo op en oude auto's maak ik weer als nieuw!!! ....... Zo Niet Wiesje!!!

De nachten zijn nog altijd erg lang en de krampen in mijn linker onderarm maakt nog steeds dat ik elke nacht wel wakker ben! Meestal zo rond een uur of 4 'schiet' de kramp in mijn arm en probeer dan nog maar eens te gaan slapen ( ja ... rond kwart over 6 val ik in slaap en de wekker gaat dan weer om half 7 ... **zucht** )

Kortom .... tijd dat mijn arm eens mee gaat werken en ik weer gewoon aan de slag kan! ( maar voorlopig is het nog typen met alleen de rechter hand ... dat schiet niet op dus )

Oké oké ... 1 voordeel is er wel ... ik kan nu eindelijk thee met koekjes ( euh koffie en kaakjes ) met mijn jongens en Indy drinken/ eten als ze uit school komen ja ... Dat is dan wel weer prettig.
Dit is wel iets waar ik erg van geniet, ik heb altijd gewerkt, zowel de jongens als Indy zijn altijd naar de na-schoolse opvang of een gast gezin gegaan na schooltijd tot ik klaar was met werken, dus ja ... dat is een geniet momentje, daar ga ik het maar van nemen dan!!

Zoals altijd bedenk ik me dan ..... 





zaterdag 18 maart 2017

Dronken zonder drank!

Afgelopen dinsdag mocht ik tussentijds nog een keer bij Tante Doc ' de neurologe ' terug komen.
Onderwerp van gesprek was de aanhoudende ( beter gezegd niet te houden ) pijn in mijn linker onderarm.
Als je het gevoel van kramp in je benen kent met daarbij een 'scherp heet'  gevoel, heb je de pijn die ik in mijn linker onderarm voel, de hele dag en nacht door.

De zenuw pijnstilling die de dokter wilde voorschrijven heeft nogal wat bijwerkingen en daar wilde ze het over hebben.

Ze legde me de keuze uit 2 voor:
A: een pijn stilling die zou gaan werken over een week of 3 (duurt een beetje lang) , heel diep van slapen (zou een keer niet gek zijn maar liever niet, ik merk/hoor graag wat er gebeurt in mijn huishouden) , moeilijk wakker worden (zou ook een keer niet gek zijn maar ook niet echt praktisch), droge mond
(oke, ga ik eindelijk een keer wat meer drinken), gewichtstoename (niks nieuws)

Ik ging dus maar voor :
B: werkt zo goed als direct (check! gemerkt), droge mond (yup, er gaat nu zelfs een flesje drinken overal mee naar toe), gewichtstoename (heb de weegschaal ver weg gestopt), stemmingswisselingen (nog niet gemerkt en nog geen opmerkingen van de jongens gekregen), niet autorijden/fietsen, duizelig zijn en niet te vergeten een dronken / wazig gevoel

Ik kan je zeggen ... wazig was ik al (zal sommige personen even voor zijn)  maar .. dat dronken gevoel ... damn ... loop gewoon te 'zweven' , moest even weg , liep om de auto van Dorian heen en lag bijna languit over de motorkap! Laat alles uit mijn handen vallen ( niet handig ) , ben al 2x halverwege de trap naar beneden gestuiterd, loop weg om iets te doen en tegen de tijd dat ik boven/ in de keuken of waar dan ook ben moet ik echt wel diep nadenken wat ik ook al weer ging doen. Praat dan niet met dubbele tong en kijk niet scheel maar verder is het net of ik de hele dag aangeschoten ben... pffff
Auto rijden mag niet, fietsen mag niet dus ben Weer afhankelijk van anderen grrrr .. ( wie mij een beetje kent weet dat ik daar een bloedhekel aan heb )

En .... de eerste dagen/ nachten gingen geweldig! eindelijk weer eens doorgeslapen maar gisteren en vannacht was het weer FC Knudde! weer wakker van de pijn en niet meer slapen, lezen gaat dan ook niet want ik kan mijn arm niet zolang rechtop houden ( zoals je een boek vasthoudt ) op tv is er niets te zien, alleen maar van die zielige meisjes die geen geld hebben om kleren te kopen en als je Hart van Nederland 3x hebt gezien kan je zo heel de tekst mee opzeggen bij de 4de keer. Dan duurt de nacht lang dat kan ik je vertellen!

Maandag moet ik de medicatie verhogen naar 2x per dag 2 tabletten .... ben heeeeeeeeeeeeel benieuwd hoe ik me dan voel. Denk dat ik maar eens een  politie controle op ga zoeken ... kijken wat er gebeurt als ik ga blazen!!

woensdag 15 maart 2017

Trouwen en feestjes!

Eerder in mijn blog schreef ik over mijn lieve vriendin Mandy, haar strijd tegen die vreselijke ziekte, haar overwinning op die ziekte en het moment dat ze hals over kop trouwde met de liefde van haar leven... Ron.
In het ziekenhuis werd er getrouwd met hun meest dierbaren om hun heen, ik had de eer om een van haar getuigen te mogen zijn en had 'nog snel '  een taart geregeld en nog wat kleine dingen.
Heel intiem en voor zover de achtergrond ( het ziektebeeld van Mandy ) het toeliet ook gezellig maar niet echt echt een bruiloft natuurlijk.

Nu ... Een wonder heeft zich voltrokken Mandy is genezen van een van de meest slechtste vormen van kanker die je kan krijgen, die vreselijke tijd gestreden, keihard gevochten en ' het monster'  de kop in gedrukt.

Gisterenavond zou Mandy komen eten en apte ze of het goed was dat Ron mee kwam, uiteraard is dat goed!
Na het eten tijdens de koffie kwam de aap uit de mouw en vertelden dat ze de bruiloft over willen doen!  En dan nu wel met muziek, eten en de hele rataplan .... en 3x raden wie er (mee) mag organiseren!!
YEAH!!! 

Ik stond gelijk te jubelen! bedenken wat we allemaal konden doen! Kaassie voor Wiesje natuurlijk, eindelijk weer een bruiloft organiseren!
Dat word weer internet afspeuren naar leuke dingetjes ( de tuin moet oa versierd worden ) mijn dinnetje Jol lief aan kijken om bedankjes te maken ( waar zij super goed in is ) Dorian opzetje laten maken om de uitnodigingen te tekenen en dan freubel-avondjes met Mandy inplannen om alles in elkaar te zetten!

Ik heb er zin in!!! 


dinsdag 14 maart 2017

donderdag 9 maart 2017

Auw :-(

Na mijn ' elektro-avontuur '  van 2 weken geleden is er toch wel het een en ander veranderd.
De spuit in mijn rechter pols is wonderbaarlijk, bijna geen last meer en als ik al last heb is het 's nachts of
's ochtends vroeg te doen, links, aan de andere kant, ... daar is de pijn meer en meer geworden.

Als ik al kan slapen dan word ik 's nachts wel wakker of vroeg in de ochtend :-(
Vorige week donderdag en vrijdag waren mijn arm en hand ijskoud , contact gehad met tante Doc, hoppa in een mitella ... je doet nog teveel met die arm ... euh ... ja ... wat anders ! het huishouden zal toch door moeten gaan. Op dat moment ben ik zoooooooooooooooo blij met mijn jongens, jaren van opvoeding die niet voor niets zijn geweest .. mijn jongens die gewoon koken, de was doen en stofzuigen op het moment dat het nodig is!

Nu dus ruim 2 weken verder en heel eerlijk .. ik ben geen pieper maar nu kan ik af en toe wel 'janken'  ...
Zenuwpijn is geen pretje, dat kan ik je vertellen!

As dinsdag terug en krijg ik 'zenuw pijnstillers'  ... schijnt nog wel iets te zijn ... mag niet zomaar gegeven worden , moet besproken worden. Ben benieuwd , en anders ... toch het gips in .. het zij zo                    
Gelukkig heb ik mijn 'mannen' , moeder, schoondochter en vriendinnen (Jolanda en Sandra )  die me aan alle kanten helpen!!
Thx lieffies! love you all!! 


Maar :-(

maandag 6 maart 2017

Dalton en prinsessen uitspraken

Ryan 18jr:
We zijn aan het eten en zoals elke avond vliegen de grappen en grollen weer over de tafel, wordt er weer gezellig gepraat en gelachen. Ryan is onze ' eet-je-bord-leeg-voor-de-Russen-komen' eter. ( opa zei vroeger altijd, eerst al het lekkere op eten, als de Russen soms binnen vallen kunnen ze je dat niet meer af nemen) Ryan heeft ook altijd binnen 5min zijn bord leeg. ( hoe vaak ik ook roep: Ryan kauwen, rustig eten) Indy zit een beetje te treuzelen vanavond met het eten, en heel veel ' gezellig te kletsen' ( zoals ze zelf zegt) Ik: Hey Indy, hou je klep en eet nou eens door Ryan: ja kijk en Daar ging het mis bij mij, sinds je dat tegen mij zei!
Indy 8jr:
Indy en ik zijn een weekje bij mijn vriendin en haar meiden op vakantie. Als we s' ochtends wakker worden sta ik op en loop naar de deur, maar 'onderweg' verstap ik me en loop even 'mank' Indy: hey mam ... wat doe jij nou ? je lijkt nu net een pinguïn !

Indy 8jr:
Het is bedtijd voor Indy Ik : kom op Indy het is bedtijd, het is al 2 dagen laat Indy trekt een streep van links naar rechts over haar voorhoofd en zegt:
nou mam dan hebben we toch een probleem, want mijn energie meter staat op 100%

Indy 8jr:
Indy: Mam naar welke school ga ik na deze school? Ik: dat ligt er aan wat je wilt worden later Indy: nou juf of kapster offe ... Ik : Politie? Indy : nee
Ik: prinses?
Indy: neeheee want dan moet je met een prins trouwen en dat kan niet zomaar Ik: Nou dan trouw je toch gewoon met een prins?
Indy: nee mam want Jeroen is toch geen prins? Ik : nou dan word je toch verliefd op een prins?
Indy : nee mam, ik ben verliefd op Jeroen en niet op een prins uit Duitsland, Spanje of Frankrijk of Groningen




vrijdag 3 maart 2017

Maandcollage

Iets nieuws ... foto's door de maand heen genomen ... leuke momenten met lieve mensen. 



woensdag 22 februari 2017

Carpale syndromen en slijtages

Vandaag was de ik-laat-me-lekker-onder-stroom-zetten-dag!
Met lood in mijn schoenen ( bij nader inzien misschien niet zo slim gezien ' de stroom ' die ik zou gaan geleiden ) en supported door mijn lieve moeder, vanmiddag richting ziekenhuis.

Nee hoor, ik was niet zenuwachtig of bang, dat boeit me echt allemaal niet, heb me zo vaak ergens druk om gemaakt waarvan ik achteraf dacht : oké was dit het nu? 

Zowaar op tijd de spreek/ behandelkamer in geroepen en daar werd een soort ijzeren plaatje op mijn ene rechter hand gelegd, naaldjes in mijn onderarm en toen kwam ' het '  stroom apparaat tevoorschijn.

Op de arm, voltage erop en voila! mijn hand bewoog vanzelf ! heel vaag gevoel! Mijn vingers bewogen, mijn hand ging heen en weer. Makkelijk eigenlijk, zelf geen moeite hoeven doen om iemand bijna een klap voor d'r kop te verkopen! (denk dat ik dat apparaat maar eens ga lenen, zo van : ja sorry kan er niets aan doen, apparaatje he hahaha )

Andere arm volgde ( de arm waar ik het meest last van heb ) en het hele circus weer in gang. Deze keer duurde het langer voor mijn hand ging 'wapperen'  dus voor mij was het geen hogere wiskunde ... bij deze arm zit het echt verkeerd.

Bij tante Doc naar binnen, kei-leuk mens!
Een van de vragen was ; heb je minder kracht in je hand?
Ik: euh ja vooral links
Zij: en hoe merk je dat dan bijv? 
Ik : nou mijn kleinzoon was er gisteren en toen ik zijn fles ... 
kreeg niet de tijd om door te praten
Zij: huh?? kleinzoon?? hoe oud ben je dan?? 
Jaaaaaaaaa, die scoorde punten hahaha

Extra onderzoeken waren vereist... nogmaals 'stroom' / ' voltage'  op mijn arm ( links) ... maar ... omdat ik zoveel afgevallen ben ( en er wat 'vellen' hier en daar hangen)  was dit moeilijk te meten. Toch poging 2 en 3 en yup ... er werd een diagnose gesteld.
Lang verhaal kort, aan beide kanten het carpaal tunnel syndroom ( goh verrassend ) en daarbij geïrriteerde zenuwbanen in de onderarm en een slijtage in de linker onderarm en elleboog. 

Opereren aan de elleboog ben ik te jong voor ( Yeahhh volgende punten gescoord door Tante Doc) dus dat moet met rust en aanpassingen op de werkvloer minder worden. De polsen echter ... ja ... daar gaan we injecties in zetten ... euh ... poeh...
Owww ( aldus Tante Doc ) maar het zijn schattige naaldjes hoor ... euh ...
Oke ... kom maar op dan, schattig ... daar ga ik dan maar voor!

Naaldjes waren indd niet te erg ( ook nog eens roze van kleur ... heel schattig ) en de uiteindelijk injecties vielen wel mee.
Daarna, geen gevoel meer in mijn handen, heel vaag dat je je vork uit je handen laat vallen als je wilt eten of je wilt een pan optillen maar dat gewoon kan vergeten! ( jongens hellllllllllllp! )

Nu .. vooral een irritant pijnlijk verdoofd gevoel in mijn linker arm / hand. Maar 1 ding is zeker... de vergadering morgen gepland van 15.00 tot 21.00 notuleren ... die gaat 'm niet worden! Maar gelukkig geen gips, dus aankomende week op vakantie naar Sandra en de meiden met Indy en kan er gewoon gezwommen worden!!

( en nu maar hopen dat de injectie gaat helpen en ik niet alsnog onder het mes hoef