Wiesjes wereld.
Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)
Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.
Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.
Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.
~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~
dinsdag 4 december 2018
zondag 2 december 2018
Tattoo laten verwijderen
De dag van de eerste behandeling werd ik toch wel wat zenuwachtig, hoe zou het voelen, hoe zou het lopen en vooral hoe zou het resultaat zijn. Oke ik ben geen pieper maar dit is toch wel wat anders als een oorbelletje schieten, een ijzer-infuusje leeg 'zuigen' of zelfs een tattoo laten zetten.
Na een kennismaking gesprek kon ik op de behandelstoel plaatsnemen en kreeg ik een soort Space-achtige bril die ik de dag ervoor bij Kim Wilde ook gezien had op gezet.
Stephanie van Dermadiq plaatste het apparaat eerst op een andere plaats op mijn arm zodat ik kon voelen wat er zou gaan gebeuren. Toen zij het apparaat aan zette moest ik toch wel even slikken ... dit was een heel 'laten we zeggen ' apart gevoel ... Efin .. A gezegd B dan maar doen he.
Elke 'laser-stoot' was een soort gloeiende-naald-in-je-arm gevoel. Niet lekker maar wel te doen en al heel snel was de eerste naam gedaan. Je kon precies horen welke stukken er dieper/ met betere inkt was gezet. De stukken die oppervlakkig waren gezet hoorde je een tik bij de beter/ diepere stukken hoorde je echt een klap.
Efin .. na een kwartier zat de eerste behandeling er op!!
Zie hier het filmpje
Stephanie koelde de plek gelijk en eigenlijk moest ik thuis nog meer koelen ... ik had alleen de pech dat ik die avond moest werken! na een half uur begon ik een 'brandend' gevoel te ervaren ... tel daarbij het schuren van mijn bloes over de behandelplek op et voila ... Wiesje vond het kei-niet-lekker!
Tegen een uur of 8 half 9 's avonds was het gevoel weg !
Nu, een week later, heb ik wat korstjes en jeukt de huid vooral ( waar Stephanie mij voor gewaarschuwd had) maar het is heel goed te doen! Nu de boel laten helen en dan eind januari de volgende sessie!

