Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.

Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

zondag 25 september 2016

Het gevecht tegen kanker

Een aantal maanden geleden werd ik kei en dan ook keihard met mijn neus op de feiten gedrukt over Het Leven.

Een van mijn beste vriendinnen was al maanden moe ( och werk druk druk druk ) pijn in haar rug ( overbelast misschien ) buikpijn ( ach ja ) ... tot ze zich op een dag na het douchen niet eens meer kon afdrogen en de diagnose Alvleesklier kanker kreeg.

Op dat moment stond haar leven stil! wat gaat er gebeuren, ga ik dit overleven, wat moeten ik wel / of juist niet doen ... vragen en angst! Alvleeskllier kanker is de meeste slechte vorm van kanker die je kan krijgen omdat het vaak te laat ontdekt wordt.
Ze is geopereerd de tumor is verwijderd, de galblaas en 12 vingerige darm ook. Daarna kreeg ze 3 nieuwe aansluitingen op haar darmen. Maar daarna .... alles wat fout kon gaan ging fout.

Op een bepaald moment mocht ze naar huis, alles leek beter te gaan tot ze een terug val kreeg. Het eten en drinken ( vrij essentieel ) hield ze niet binnen en weer werd ze opgenomen. Ze kreeg een sonde en moest daarnaast proberen te eten en dit binnen te houden. Pas als ze minder als een x aantal keren zou spugen mocht de sonde er weer uit. Zeer frustrerend uiteraard, die sonde is geen lekker gevoel en smaak had ze al helemaal niet meer.

Tot een week of 2 geleden, ze hield voldoende voeding binnen en de sonde ging er uit. Vanaf dat moment gaat het stapje voor stapje beter! Ze is nog erg moe maar krijgt steeds meer energie, haar smaak is terug en .....vandaag ... is ze zowaar een half uurtje met haar man bij ons thuis geweest! Ik was zo ontzettend blij! Eindelijk lijkt ze vooruitgang te boeken!  Ze overwon ontstekingen, blokkades, depressies, misselijkheid enz enz. Zo enorm sterk!!


Tijdens deze tijd ben ik over bepaalde situaties anders gaan denken:

Het boeit me voor geen meter meer wat anderen van mij denken, moet je me niet? dan niet en wel .. prima kijken we wel hoever het komt , ontstaat er een vriendschap, ok√©,  niet ? dan niet.
Wil je niet met ons omgaan, dan niet. Ben je waarschijnlijk ook niet van belang voor ons.
Ik maak me er niet druk meer om of iemand boos is op me of weet ik veel wat voor wraak gevoel heeft. Jouw probleem niet de mijne. En geloof me ... zo in het leven staan geeft je zoveel meer rust.

Geniet van alles wat je wel kan , niet miepen over het weer wat 'te warm of te koud' is, over dingen die je 'niet kan'  doen, doe de dingen die je wel kan doen ( je hoeft niet altijd met je kinderen naar de Efteling, een wandeling in het bos of een middag speeltuin is net zoveel waard, samen pannenkoeken bakken of iets ' culinairs koken'  is net zo leuk als uit eten gaan, zelf gemaakte patat , dus ook zelf aardappelen schillen en snijden, smaakt zoveel beter als bij de friettent gehaald,  het gaat om de aandacht! )



Ik geniet van mijn gezin, mijn huis, mijn kinderen, prachtige kleinzoon, werk en alles wat ik doe ( of juist niet doe )  .
Morgen kan ik wel te horen krijgen dat ik ernstig ziek ben, of nog erger mijn kinderen of kleinzoon.

Leef vandaag. laat wraakgevoelens, jaloezie, boosheid en verdriet niet de overhand nemen en geniet van alles wat er op je pad komt. Het kan zomaar de laatste dag zijn! 


donderdag 22 september 2016

Er zijn er 2 jarig!!

Damn .. kleine jongetjes worden groot!! 

Lieveling Dorian eergister alweer 19jr en Ryan vandaag 18jr ... ouder ... maar wijzer ...  ;

maandag 5 september 2016

Zo enorm trots!

Alleen op de bank, laptopje,werk en een beetje Face tussendoor en dan ...... nemen mijn gedachten even de vlucht en ... Even een emo momentje: Zo enorm blij met wat we hebben, ons heerlijke huis, mijn werk, onze vrienden/ familie .... ons heerlijke leven! alles met ups and downs maar dat is bij iedereen zo. En elke keer weer ... redden wij het, wij gewoon wij ... mijn kinderen en ik!!!  zo trots op mijn kinderen Jerry , Dorian en Ryan & schoondochter Nikky en natuurlijk ons kleine manneke, mijn fantastische kleinzoon Callen. Zo trots op wat ze bereiken en gewoon ' even doen' opleidingen waar ze voor gaan en halen en doen, het vader en moederschap, de opleidingen& daarnaast werk , alle uitdagingen in het leven. Hou Zo Mega Veel Van Jullie!!!!! xxxxxx Moes

Leef vandaag .....


vrijdag 2 september 2016

....

Op bepaalde gebieden .... ( nog altijd .... ;-)   )
en zal altijd zo blijven!