Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management ondersteuner , controle freak , eigenzinnig, soms hard maar vaak te soft, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten. (liefst elke dag!)Maar .. eet absoluut geen vlees!!!

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen , drukte ( in de vorm van drukke mensen/ herrie ) , liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

vrijdag 20 januari 2012

De wekelijkse boodschappen

De wekelijkse boodschappen halen ...
Vorig (school) jaar had ik een aantal leerlingen die dit voor mij deden.
Ideaal... briefje mee, geld mee, tas mee, afzetten bij de winkel en ophalen als ze een belletje gaven dat ze klaar waren.( en je haalde nooit teveel want zij namen alleen mee wat er op dat briefje stond)
Geweldig!! helaas hebben we dit jaar gaan leerlingen in huis waar je dit klusje aan kan geven.

Dus .. vrijdag middag .. tassen in de aanslag, lege flessen mee, briefje bij de hand met boodschappen die sowieso niet vergeten mogen worden, pasje in mijn porto en gaan.
Er was alleen 1 klein kinkje .. wat iedereen die last heeft van de verkeerde lengte / gewicht verhouding weet is dat je nooit boodschappen moet gaan doen als je trek hebt ...
En wat had ik ... juist Trek!!
Oke verstand op nul en blik op oneindig het knorren van mij maag hardnekkig negeren ..

Dit keer ging Indy niet mee .. scheelt al een heel stuk aan oponthoud en discussie.
Indy: mamm .. mag ik de flessen in het gat gooien
Ik: ja dat mag
Indy: mam .. wat is dat gele in de fles?
Ik: nog een beetje sinas Indy
Indy: nee hoor mam ik denk een plasje
Ik : nee Indy dat is nog een beetje sinas
Indy : nee hoor mama dat is een plasje
Ik ( het gezegde bij ons luid: kindjes onder de 1.60 hebben altijd gelijk .. m.a.w. nooit mee in discussie gaan ) : ja hoor Indy dat is een plasje
Indy : nee hoor mam ik maak een grapje dat is sinas
*ZUCHT*
Volgende fles .. een cola fles met nog een heel klein beetje erin ... moet ik nog verder gaan????

Dus .. de winkel in, briefje in de aanslag en ondertussen bedenken of er nog meer is wat ik niet opgeschreven heb maar wel moet hebben.
Langzaam aan raakt de kar voller en terwijl ik van alles in de kar leg ( 1e keer dat je alles in je handen hebt) tel ik op hoeveel alles bij elkaar kost. ( en daar word je niet vrolijk van )

Als ik bij de melk sta voel ik een kar tegen mijn kuiten aan komen, er word een 'pardon' gemompeld .. ik stap vooruit en Bammm .. weer die kar tegen mijn benen .. de mevrouw loopt rood aan en daar na loopt ze snel door trut vervelend mens

Ondertussen kijk ik in mijn kar en bedenk me wat toch in vredesnaam dat ene was wat ik niet had opgeschreven maar wel toch echt wel zeer zeker wel nodig had ...
Richting de kassa lopend ontwijk je wat gillende en rennende kinderen (krijgen die geen opvoeding ofzo) en erger je je aan jengelende kinderen die toch perse dat ene snoepje, koekje of zakje chips willen.( waar is dat mens met die kar, kan die ze niet per ongeluk overrijden ofzo )

Bij de kassa aangekomen alles zo voordelig mogelijk ( lees van zwaar , zodat dit weer als eerste in de kar terecht komt , naar de lichte producten ) op de band leggen ( 2e keer dat je alles in je handen hebt)
Afrekenen ( en er achter komen dat ik nog altijd goed ben in hoofdrekenen )en alles terug in de kar ( 3e keer dat je alles in je handen hebt )
Het beleidt bij de winkels is veranderd, je mag de producten niet meer bij de kassa in de tassen doen dus .. loopt je naar de inpaktafel en stopt alles in de tassen ( 4e keer dat je alles in je handen hebt )
Ondertussen blij zijn dat je al betaald hebt want bij de klant achter je begeeft de pin-automaat het. ( toch nog iets mee vandaag )
De tassen in de kar tillen en naar de auto.

En daar begint een nieuwe uitdaging hier in het dorp ... de stoep bij onze winkel loopt namelijk dusdanig schuin af naar de geparkeerde auto's dat je je een breuk trekt aan de kar om er maar voor te zorgen dat deze niet tegen de auto's op klapt.
( en dan moet je al last van je schouders hebben )

Bij de auto aangekomen die tassen weer optillen en dan op naar de volgende winkel want uiteraard is niet alles op 1 plaats te krijgen.
Daar herhaalt het hele ritueel zich ( behalve de mevrouw met de botsende kar ) en eindelijk staat alles in de auto en kan je terug naar huis.

Daar de tassen naar binnen, en.. guesse what ... de boodschappen moeten opgeruimd worden!!!!!!!!!!!!
Dat is dus de 5e keer dat je alles in je handen hebt!!
En dan.. bedenk je wat dat ene is wat je echt nodig hebt maar wat je nu dus vergeten bent! (gloeiende gloeiende!! )

Binnen 5 min staat de eerste Dalton naast me om te kijken wat er allemaal is meegenomen en er gelijk in beslag genomen kan worden.
He he .. eindelijk is alles binnen ... daar ben ik weer van af ..

Maar ja ... over 7 dagen is het weer zover !!!
Ik heb de mevrouw van de winkel beloofd dat als ze een boodschappen service gaan starten ik me als eerste aanmeld!
Echt waar .. beloofd!!!!

dinsdag 17 januari 2012

Symphonica in rosso met Doe Maar!!!

Poosje geleden vertelde een van mijn collega's dat Doe Maar dit jaar in het Symphonica in rosso staat!
Wiesje in alle staten .. Doe Maar .. staat voor jeugdsentiment, herinneringen en vooral heerlijke muziek!
Een blik op de kaartjesverkoopsites leert al snel dat het er voor ons niet in zit, kanonne wat zijn die kaartjes toch altijd duur bijna niet te betalen voor de 'gewone mens '

Navraag bij broerlief leerde me dat hij eventueel goedkoper aan kaarten kan komen dus er was weer hoop voor ons.

Gisterenavond .. het was voor mij weer die ene dag in het jaar .. de dag waarin iedereen viert dat hij/ zij een dag ouder word ( belachelijk! )
Broerlief en zwager kwamen gezellig op visite en ik kreeg de pick-up ( ja ja zo'n ouderwets platen ding ) die ik zo heel graag wilde hebben.
Wij hebben nog heel veel platen en het lijkt me geweldig om die gewoon weer eens te draaien vandaar dus die pick-up.
Daarbij gaven ze me een plat cadeautje, toen ik dit uitpakte zat er een singel van Doe Maar in.
Ge-wel-dig!! ik vind ( Roy en ik vinden ) Doe Maar gewoon helemaal gaaf.

Broer gaf aan dat ik even moest kijken of er geen krassen op de singel zitten, ja doe ik zo eerst even de kaart die erbij zit uitpakken.
Kijk nou even ... hmzz ... oke ... ik haal de singel eruit en ...........
Op de singel hadden ze een uitnodiging voor Symphonica in rosso gemaakt!!!!!!!!!!

Dus .. Wiesje gaat 20okt samen met broerlief eerst uiteten ( stond er en passant ook nog even bij ) en daarna naar Symphonica in rosso!!!!!!!!!!!
Yessssssssssssssssss!!!

vrijdag 13 januari 2012

1e blog in het nieuwe jaar

Oei ik verwaarloos mijn blog wel ernstig he de laatste tijd .. zal ik dan maar beterschap beloven.

Hier is ook niet zoveel spectaculairs gebeurt ( als je de zoveelste opnamen van 'papa Pietje' niet mee rekent dan )
Kerstdagen zijn rustig en gezellig verlopen en oud&nieuw hebben we het eerste gedeelte in het ziekenhuis door gebracht ( bij 'papa 'Pietje' ) en het laatste stuk bij mams thuis.

Nieuw jaar ..
Er zijn een aantal dingen waar ik erg benieuwd naar ben in dit aankomende jaar:
- Zal de operatie van 'papa Pietje' aanslaan .. (de duimen draaien volop)
- Hoeveel ga ik afvallen (weddeschap is in ieder geval 10kg voor Maart )
- Wat gaan we weer mee maken met de Daltons en onze prinses
- Heb ik mijn baan nog aan het einde van het jaar
en zo zullen er nog wel wat dingen zijn die ik nu vergeet

We gaan het wel zien ... Nieuwe ronden nieuwe kansen!