Met een adhd' er verhuizen vanuit een dorp naar een stad

Mijn huishouden telt 2 adhd' ers. en beide opgegroeid in een dorp in een doodlopende staat.

Dan ga je verhuizen naar een kleine stad, de ene ‘ past zich makkelijk aan’ de ander heeft er iets meer moeite mee.

In de straat waar we woonden kwamen er alleen mensen langs ons huis die bekent waren, zelden een vreemd gezicht. De auto’s reden er stapvoets en parkeerden vaak vlak voor onze deur.

Hier word iedereen die langs loopt met argwaan bekeken en als je buiten loopt wordt er vergeten wat we ook al weer gingen doen want er zijn zooooooooooooveel dingen om te zien. 

Je wandelt lekker in de buurt rond en dan ineens fladdert er iets omhoog vanuit de slootkant, terwijl er dan ook een auto langs raast  .. dan vergeet ze natuurlijk spontaan dat ze daar met een ander doel loopt en dat ze eigenlijk net bezig was om een lekker ‘ zit ‘ plekje te zoeken.

Als je zo om je heen kijkt zie je ook van alles wat er in het dorp niet rond liep …. Gesluierde mensen bijvoorbeeld.  Met een diepe rimpel in het voorhoofd en de bek nog net niet open werden deze dames nagestaard. Er werd spontaan vergeten om commentaar te geven ( te blaffen)  met een verbaasde kop loopt mevrouw verder.

Al die auto’s die voorbij razen, ze schrikt er van maar vind het toch ook wel erg interessant maar zoveel en die dan ook nog eens zo hard rijden … nee dat is iets wat alleen in de jonge jaren bekent was maar een lange tijd niet gezien is, en als je er dan heel hard achteraan wil rennen word je ook nog tegen gehouden door het baasje.

Om de haverklap loopt ze op haar achterpoten , alles is even interessant en leuk. Zooooooooveel hondjes hier in de buurt ( in onze oude buurt bijna geen andere honden ) en al die katten! Jippieeee! Ik ben al 3x bijna onderuit gegaan omdat mevrouw ineens ‘ buurkat’  zag lopen en daar toch wel eens even achteraan zou gaan maar vergat dat ze gewoon aan de riem vast zat.

Hordes met schoolkinderen op de fiets ’s ochtends vroeg … zoooo leuk om achteraan te rennen, want kindjes betekent Spelen! Iets wat ze heel graag doet met kinderen. En dan weer die vervelende riem!  ( wat weer een menig salto teweeg brengt als ze wordt tegen gehouden )

Maar … mevrouw heeft wel door dat we niet oversteken voor ze aan de rand van de stoep netjes is gaan zitten en .. dat het trekken met deze nieuwe riem niet zoveel effect heeft en eigenlijk niet zo prettig is.

Och wat – en wat + punten … ooit gaat ze het wel leren … onze Roma