Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management ondersteuner , controle freak , eigenzinnig, soms hard maar vaak te soft, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten. (liefst elke dag!)Maar .. eet absoluut geen vlees!!!

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen , drukte ( in de vorm van drukke mensen/ herrie ) , liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

maandag 21 augustus 2017

Oma

Dit jaar is mijn omaatje alweer 20jr niet meer in ons midden.
Zij heeft de geboorte van Dalton 2 in september ( Dorian) nog mee mogen maken ( en wat was ze trots! ) ik heb haar nog net kunnen vertellen dat ik zwanger was van Dalton 3 (Ryan) en in december is zij overleden.

Als ik aan oma ( of wel Omi zoals wij haar ook vaak noemden ) terug denk kan ik niet anders als glimlachen.
Mijn Omi was een echte Omi, zo een waar je graag naar toe ging en al helemaal graag wilde blijven logeren!

Bij Omi mocht je tenten bouwen in ' het zij-kamertje'  van dekens ,stoelen en een tafel. Kreeg je een schaaltje chips in de tent en als je heel lief was mocht je in de tent slapen met je nichtjes.

Omi had een heerlijke deken (vond ik ) , een hele grote gele zware deken die prikte als je er onder lag, heerlijk! ik genoot altijd als ik bij haar onder die deken mocht slapen. (en gelukkig was ik de enige die 'm zo lekker vond dus mocht ik er altijd onder slapen! )
' Drink advocaatjes '  kregen we ook bij omi, een advocaatje zelf was te sterk, dan deed omi er melk bij en konden we het opdrinken.
Samen met Omi tv kijken, Andre van Duin of een Klucht met John Lanting waren favoriet.

Genoeg herinneringen aan mijn/ onze Omi, als wij weg gingen riep Omi altijd: Koes van de moes moes ....
En riepen wij : Koes Koes!   Standaard altijd als je de deur uit liep.
Koekjes ... Omi had altijd heeeeeeeeeeeeerlijke koekjes in het trommeltje en als zij dan op vakantie ging en mijn broer en ik de planten water gingen geven zorgde ze er altijd voor dat het trommeltje vol zat want ze wist dat broerlief en ik de kast in doken, opzoek naar de koekjes!

Maar ... wat mij deze week weer aan Omi denken deed was .. het Troskompas. 
Omi had een abonnement op deze tv gids, het lag altijd onder op de salontafel in een rood mapje.
Stripjes achterin en ( voor mijn gevoel) 'verhaaltjes' ( gewoon de beschrijving van een film of een programma) door het hele Trosje ( zoals Omi altijd zei ) heen.

Afgelopen week ergerde ik me aan het 'moeilijke' gedoe om op teletekst te kunnen zoeken wat er op de tv komt. Het elke keer op het laatste moment op een programma terecht komen wat ik eigenlijk had willen zien ( en dat is al niet zoveel, dus als ik het dan ook nog mis baal ik dubbel!!! )
En toen bedacht ik me ..... Het Trosje!!! 

Heerlijk! terug denken aan vroeger, aan Omi en .. gewoon bladeren door het Trosje en op tijd kunnen zien wat ik wanneer wil zien!! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen