Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig zijn met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

maandag 28 augustus 2017

Stichting Wens Ambulance

Toen mijn vriendje Lucien vorige week trouwde met zijn geliefde Sandra mocht zijn oma van 99jr natuurlijk niet ontbreken.
De verpleegsters uit het verzorgingshuis en de schoondochter hebben toen Stichting Wens Ambulance om hulp gevraagd.
Deze stichting probeert de (laatste) wens van (terminaal/ernstig) zieke of oudere mensen te vervullen

Zo kwam het dat Oma met de ambulance op een bed de ceremonie en een gedeelte van het feest mee kon maken! Toen ik haar zei dat ik het super vond dat ze er bij was zei ze dat ze er erg blij mee was maar dat het jammer was dat ze er niets van kon verstaan.
Zo opgelost toch zeker?? Wiesje beloofde gewoon dat haar andere kleinzoon die de hele plechtigheid gefilmd had dit filmpje op een laptop zou komen afdraaien bij haar ( Heyyy je bent ceremoniemeest(ers) of niet he  )

Maar deze wens heeft mij wel aan het denken gezet ..... Het lijkt mij geweldig om vrijwilliger te mogen zijn bij deze organisatie.
Ja, ja, ik hoor al een aantal mensen denken: je hebt het nog niet druk genoeg, klopt,als alles goed blijft gaan mag ik binnenkort weer wat uren gaan werken en ik verveel me over het algemeen niet echt maar wat is er mooier om een aantal keren per jaar er getuige van te mogen zijn en het mogelijk te kunnen maken om mensen die een laatste wens hebben hier mee te helpen?

Als ik zo terug denk aan de laatste jaren dan bedenk ik me dat het leven toch al  zo kort is en er toch al zo weinig voor elkaar gedaan wordt tegenwoordig.
Ik heb een opleiding in de verpleging gevolgd en ben jaaaaaaaaaaaaaren vrijwilliger geweest op de plaatselijke dierenambulance .... dit is een ' andere tak' van sport ' maar hey! ... we zijn er om elkaar ... om elkaar ... om elkaar ... te helpen niet waar??

Ik ben dus maar in de pen .. euh mail geklommen en heb alvast een mailtje gestuurd om inlichtingen in te winnen want ja ... als Wiesje iets in haar hoofd heeft ... gaat ze niet wachten tot morgen en er gebeld kan worden .. dan pakken we de koe bij de horens!

Ben benieuwd!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten