Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.

Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

zaterdag 17 november 2012

De Sint is weer in het land !

In december 2005 begon ik mijn blog i.v.m de Sinterklaas perikelen in het ( toen nog ) grote Dalton huis.
Nu 7jr later zou je denken dat het er dan wel wat rustiger aan toe zou gaan op dat gebied hier maar uiteraard is niets minder waar. ( alsof het ooit rustig is in het grote Dalton huis )
Prinses Indy is nu onze 'goedgelovige'  op dit gebied.

Vorige jaar vond Indy Sinterklaas ( oke de cadeautjes wel ) nog niet echt erg interessant, de afgelopen week liet ze toch wel duidelijk merken dat ze door had dat de Goedheiligman in aantocht was.
Op school word er natuurlijk volop aandacht aan besteed en  Indy zag bijna elke dag wel een Piet op het dak lopen als we onderweg naar huis of naar oma waren. (toch knap gezien Baardmans vandaag pas in ons land aan kwam )

Vanochtend lag mevrouw al vol spanning te wachten op ons bed met de tv op nederland 3 tot de intocht van Klaas en kornuiten begon en zong uit volle borst de liedjes mee.
Sinterklaas Kapoentje gooi wat in onze schoentje ( ze dacht blijkbaar ook aan haar broertjes ) en volgens Indy haar reportaire waren er Wel stoute kinderen dit jaar ( er werden zelfs namen genoemd van 'ik vermoed' kinderen uit haar klas )

Paniek alom als blijkt dat het paard van de Sint weg is en opluchting als het dier in een groot cadeau verborgen blijkt te zitten ( gelukkig was hij niet claustrofobisch ingesteld )  en nu toch nog wel wat zorgen om het geld om cadeaus te kopen van Sinterklaas verdwenen is .. zou er nu morgenochtend iets in de schoen zitten?

Ryan heeft bedacht dat hij zijn legerkist wel kan zetten daar kan lekker veel in ( ja Ryan ook een zak kruidnoten kan er in leeg gestort worden :p:p:p

Uiteraard is dit ook een tijd dat je aan 'vroeger' denkt .. ik weet nog wel dat ik te horen kreeg dat de mijn pa en ma de gulle gevers waren ... een uitgesproken tijd om dan cadeaus te gaan 'eisen' voordeel dat je nu kon 'onderhandelen' welke cadeaus je toch echt wel heel graag wilde hebben.
Heyy die grote zwarte negerpop wilde ik toch wel graag in mijn schoen hebben ( ging niet door, maar kreeg 'm wel op 5 dec zelf )
En natuurlijk voelde ik mezelf erg groot en weigerde in eerste instantie dan ook nog mijn schoen te zetten, althans dat schoen zetten wilde ik dan nog wel doen daar kwam dan toch wel weer een cadeautje in alleen dat zingen vond ik niet meer zo nodig.

Ook de jongens is natuurlijk ooit verteld dat de cadeaus van mama, opa, oma en vriendinnen en vrienden van mama kwamen.
Riep Jerry dat hij dat allang wist, want Sinterklaas was allang een hoopje botjes onder grond en de cadeautjes kwamen van de Zwarte pieten, kwam Dorian zelf al met het verhaal thuis van school, heeft Ryan ons jaren lang voor de gek gehouden en zo geprofiteerd van alle extra cadeaus die hij kreeg ( wist het dus ook al een tijd ) is onze Indy nu gelukkig nog in de veronderstelling dat Klaas en Kornuiten wel bestaan.

                              Genieten van de zelfgemaakte  (samen met papa )  Sinterklaastaart
Gelukkig? ja gelukkig, ik vind het zelf een super leuke tijd, vol spanning, versieringen in huis en het zoeken naar de juiste cadeautjes.
Ik hoor steeds meer ouders mopperen en hun kinderen steeds vroeger vertellen dat de Goedheiligman wel ooit heeft bestaan maar nu niet meer.
Waarom?? omdat het leven tegenwoordig toch al zo duur is? mwah .. mijn ervaring is dat kinderen vaak de 'goedkopere'  cadeautjes leuker vinden en je bepaalt toch zeker zelf je budget?
Of moet je je kind perse een duur cadeau geven omdat een ander kind in de klas dit ook krijgt?  Dat is iets waar ik me nog nooit druk om gemaakt heb ( en de kinderen gelukkig ook niet )
Hier geen nintendo/play station of wat dan ook in de zak van Sinterklaas ( vind ik overigens altijd nog een heel apart liedje ) of onder de kerstboom.
Hoe dan ook .. prima .. iedereen doet het op zijn/ haar manier maar laat de kinderen die wel in Sinterklaas geloven lekker in die waan ( en de bij behorende ouders die plezier hebben in deze weken ook ! )
En laat mij nog lekker een paar jaar genieten van een stralend zingend snoetje bij de kachel, ze zijn toch al zo snel groot.

Zingen bij de kachel en de schoen

3 opmerkingen:

  1. Ik vond en vind Sinterklaas verschrikkelijk. Als kind al. Wij hebben dat in mijn gezin dus ook nooit gevierd. Tegen zoonlief al heel snel verteld dat de man niet bestond en dat de ouders de cadeautjes kochten. Wel gezegd dat hij dat niet tegen andere kinderen mocht vertellen en dat heeft hij ook nooit gedaan. Ieder moet doen wat hij leuk vind en wij vinden het leuker om het met kerst te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk he, die spanning van die kleintjes! De kinderen van mijn nicht en neef zijn ook al niet meer te houden.
    Ik weet wel dat ik als kind Sinterklaas maar een enge oude man vond, maar de cadeautjes ..... tja, daar was helemaal niets engs aan, die wilde ik wel :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dit is een feest dat wij in ere moeten houden voor de kleintjes maar ook nog voor de groten, toen de kleintje bij ons niet meer "geloofden" gingen wij aan de surprises maken, nou ik kan je vertellen dat wij verschrikkelijk veel lol hebben gehad!! Maar kijk nou naar dat gezicht van Indy, heerlijk om dat te zien. Veel plezier met bedenken van leuke cadeautjes...
    Lieve groetjes Truus

    BeantwoordenVerwijderen