Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~


donderdag 13 juli 2017

En ineens weet je het ... je gaat bij de politie!!

En ineens weet je het ... je gaat bij de politie!! 

Vandaag met mijn vriendin Jolanda op stap, even de atuo van mijn ma terug brengen en dan lekker zwemmen met Indy.
Althans ... dat was het plan ...

Druk kleppend, feiten constaterend ( wij roddelen niet wij bespreken feiten ) en zingend rijden we richting mijn ma, tot , ... in een bocht een meneer besloot dat hij eens met fiets en al onderuit zou gaan.
Gelukkig konden wij het stuur stuur om gooien en zo meer leed voorkomen. (anders hadden we die meneer toch echt wel vol geraakt ) 

Snel de auto uit naar de meneer, heel frappant hoe iedereen eerst blijft zitten en als er dan eenmaal mensen
( Jolan en ik in dit geval ) bij het slachtoffer zijn er meer mensen bij komen die het dan wel even weten.
Gelukkig interesseert me dat weinig en terwijl Jolan 112 belde heb ik me met de meneer bezig gehouden.

Meneer (86 jr!! ) was gelukkig goed bij, alleen zijn elleboog was Niet Om Aan Te Zien, de huid was volledig gespleten en een gapende wond tot aan zijn onderarm was zichtbaar.
Indy kwam al met haar handdoek aan en iemand anders had een deken. De deken werd omhoog gehouden zodat meneer niet in de volle zon lag en de handdoek onder zijn elleboog.
Terwijl we aan het wachten waren vergiste ik me door tegen de meneer te zeggen dat de brandweer er aan kwam, hij lachen: wat moet ik nou met de brandweer?  ( zo bij was hij dus wel )

Hoe langzaam lijkt de tijd te gaan als je dan zit te wachten en dan zijn er toch nog mensen die proberen met de auto langs het ongeluk te rijden pfff !
Ondertussen arriveerde de ambulance en de politie tegelijk.

Een 'enorm prettige om te zien '  agent kwam naast me staan en vroeg me over hoe en wat enz, zijn opmerking nadat alles genoteerd was : nou ... wij hoeven niets meer te doen, jullie hebben alles onder controle !
Jolan en ik  informeerden maar gelijk of ze niet een baantje voor ons hadden.

( uiteraard omdat we het werk leuk vinden :p ) 







Geen opmerkingen:

Een reactie posten