Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~


zaterdag 18 februari 2017

What hurts the most ....

Geweldig nummer! En deze versie is veruit de beste!




I can take the rain on the roof of this empty house
That don't bother me
I can take a few tears now and then and just let 'em out
I'm not afraid to cry every once in a while
Even though goin' on with you gone still upsets me
There are days every now and again I pretend I'm okay
But that's not what gets me

What hurts the most was being so close
And havin' so much to say
And watchin' you walk away
And never knowin' what could've been
And not seein' that lovin' you
Is what I was trying to do!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten