Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~


dinsdag 4 april 2017

Pijn pijn pijn

Begin me zo langzaam aan af te vragen wanneer de beklemming nu eens ' losraakt'  ... ondertussen een week of 5-6 verder .... zou toch zo onderhand wel zo mogen zijn.
Dankzij de medicatie nu ook al weer voor de 3e week thuis en nu welgeteld 5x van de trap gestuiterd
 (fijnnnnn ook dat ' dronken' gevoel )

Zo min mogelijk doen, boek na boek ondertussen versleten en ben weer helemaal op de hoogte wie er met wie een relatie ( al dan niet buiten echtelijk ) heeft bij The Bolt and the Beautiful, GTST en hoe de Tienermoeders in Amerika het doen. De jungle in Afrika heeft geen geheimen meer voor me en ik draai mijn hand niet meer om voor een 10 gangen met 5** diner. Ik weet nu ook ' wie er de waarheid zegt '  en kan het weer zo onderhand zelf voorspellen, vliegtuig rampen los ik zo op en oude auto's maak ik weer als nieuw!!! ....... Zo Niet Wiesje!!!

De nachten zijn nog altijd erg lang en de krampen in mijn linker onderarm maakt nog steeds dat ik elke nacht wel wakker ben! Meestal zo rond een uur of 4 'schiet' de kramp in mijn arm en probeer dan nog maar eens te gaan slapen ( ja ... rond kwart over 6 val ik in slaap en de wekker gaat dan weer om half 7 ... **zucht** )

Kortom .... tijd dat mijn arm eens mee gaat werken en ik weer gewoon aan de slag kan! ( maar voorlopig is het nog typen met alleen de rechter hand ... dat schiet niet op dus )

Oké oké ... 1 voordeel is er wel ... ik kan nu eindelijk thee met koekjes ( euh koffie en kaakjes ) met mijn jongens en Indy drinken/ eten als ze uit school komen ja ... Dat is dan wel weer prettig.
Dit is wel iets waar ik erg van geniet, ik heb altijd gewerkt, zowel de jongens als Indy zijn altijd naar de na-schoolse opvang of een gast gezin gegaan na schooltijd tot ik klaar was met werken, dus ja ... dat is een geniet momentje, daar ga ik het maar van nemen dan!!

Zoals altijd bedenk ik me dan ..... 





Geen opmerkingen:

Een reactie posten