Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig zijn met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

woensdag 1 juni 2016

En dan besef je wat echt belangrijk is

Al tig jaar heb ik een lieve vriendin , leerde haar kennen via mijn werk en vanaf dag 1 klikte het tussen ons.
Beide waren we het over eens, vrienden hoef je niet te hebben op je werk maar voor die ene maak je een uitzondering.

Hoewel we het niet altijd eens zijn over de aanpak van de leerlingen en dan vooral hoe en waarom de leerlingen tegenwoordig (niet) gemotiveerd zijn liggen we daarbuiten bijna altijd op 1 lijn als het om plezier maken, gekkigheid en vriendschap gaat.

Het laatste half jaar was ze steeds erg moe, maar goed, op het werk word het ook met de dag drukker, reken je huishouden erbij, kinderen .. ach .. je bent moeder en je werkt .. gaat wel weer over.
Af en toe samen op pad, etentje, drankje, hapje of gewoon een avondje kleppen op de bank en we  hadden het idee dat de hele wereld weer verslagen zou gaan worden ...

En dan .. ineens .. Op zaterdag na het douchen had ze geen puf meer om zich aan te kleden, door haar man naar de dokterspost gebracht , lang verhaal kort die vreselijke, vreselijke ziekte zit in haar alvleesklier. Een van de slechtste vormen die je kan treffen. Statistieken zeggen 10-15%  geneest.

10-15 %!!!!  wat is dit in en in gemeen, je gunt het niemand maar  nu dacht ik echt : waarom zij en niet die of die, daar mis je toch niets aan ! 
Maar goed, zoals mijn neef al een keer zei toen zijn broertje aan dezelfde ziekte overleed: er word niet gekeken naar wie of wat je bent. Beetje jammer want er zijn heel wat figuren op deze aardbol die we / ik kunnen missen als kiespijn.

Na zo'n bericht sta je ineens met 2 benen op de grond, zoveel dingen zijn dan ineens zo onbelangrijk. Lopen wij te zeuren over het slechte of juist te warme weer, hebben we een keer iets minder te besteden, hebben we jengelende kinderen, blaft de hond een keer teveel, heb je ruzie met iemand  ... dat is nu, nee je beseft juist nu, op zo'n moment dat het allemaal zo vreselijk onbelangrijk is.

Op dit moment dus boos, verdrietig, ongeloof maar toch ook blijven hopen en proberen positief te blijven. Zij zelf is dat in ieder geval wel , dat is ook haar karakter, dus ik doe mee, al is het alleen maar voor haar!!

En als er echt een God bestaat laat hij zichzelf dan  nu bewijzen en zorgen voor een wonder! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten