Wiesjes wereld.
Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)
Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.
Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.
Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.
~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~
maandag 27 januari 2014
Deja vu!
Een jaar of 12 geleden reed ik met mijn nieuwe autootje weg van de school waar ik in die tijd lessen volgde. Helemaal blij met mijn autootje sjalla lalala tiedelieditie .. kom ik op een kruising aan en voor ik ook maar de bocht naar links kan maken komt er uit de tegenover gestelde richting een auto aangereden die met een vaartje van 80km per uur frontaal op mijn autootje inbeukt.
Als ik wakker word hoor ik zeggen dat het dak eraf moet en het enige wat ik zei was: nee niet het dak deze auto heb ik net nieuw ...
Afijn ... de 'dader' was een man van een jaar of 80 die toch echt dacht dat hij voorrang had en zo dus mijn autootje naar de eeuwige-auto-jachtvelden hielp.
Een jaar of 10 geleden rijd ik met mijn 'nieuwe' autootje naar mijn werk.
Ik kom op een kruising afgereden , het licht springt op groen dus ik rij door en voor ik het weet zie ik van links een vrachtwagen aan komen die dwars over mijn auto heen schiet.
Als ik uit mijn auto gezaagd word zegt de politie agent die bij me staat dat ik toch echt wel geluk heb dat ik A: mijn gordel om had en B: een Volvo reed op dat moment, anders had ik het ws niet na kunnen vertellen.
De 'dader' was een man die in slaap gevallen was achter het stuur en reed dus ook deze 'voor mij nieuwe' auto naar de eeuwige-auto-jachtvelden.
Vanavond, maandagavond dus school voor mij, nog diep in gedachte over de lessen, rijd ik in mijn 'nieuwe' autootje het dorp door richting een kruising.
Stoppen voor een rood stoplicht, muziekje iets harder en het licht springt op groen. Auto naast me geeft ook gas en ik denk nog : eens kijken wie er het eerst door de bocht is ...
Mede door mijn ervaringen in het verleden zal ik nooit en te nimmer zonder gordel rijden en kijk ik altijd 10x voor ik een kruising over ga .. en Dat is mijn geluk geweest vanavond.
Van links ( de bocht die ik in moest ) komt een auto echt snoei en snoei hard dwars door het rood heen gereden. Ik kon nog net in de remmen, denk dat er geen haar meer tussen mijn motorkap en zijn zijkant kon.
Kan je vertellen dat ik zat te trillen achter mijn stuur en de bestuurder uit de auto naast me ( had iets meer geluk want trok iets minder snel op ) kwam gelijk naar me toe om te kijken of ik toch echt niet geraakt was.
Beide zeiden we dat dit echt zo'n geluk is geweest, als hij me geraakt had zou ik het waarschijnlijk niet meer na hebben kunnen vertellen!
Heb ik dan toch een engeltje op mijn schouder , of in dit geval in mijn auto , zitten??
Lieve Wiesje,
BeantwoordenVerwijderenIk heb je blog weer eens bij gelezen en schrok van je berichtje. Gelukkig heb je een beschermengel bij je blijkbaar. Nu alleen de schrik nog uit je benen denk ik
Hey Sanne dat is lang geleden! alles goed? ik kan jammer genoeg niet op je blog kijken, maar leuk dat je er (weer) bent!
BeantwoordenVerwijderenen ja de schrik zat er even goed in pfft maar ik heb het weer overleefd! ( zal mijn tijd nog niet zijn ;-) )