Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~


maandag 13 januari 2014

Weekendje weg

Ja! afgelopen weekend was het zover! eindelijk weer eens met mijn lieve vriendin Kantara formally none as Elles een weekend op pad!

Rond 11.00 de motoren gestart van ( gedoopt door de jongens) 'mama's taxi'  ( mocht niet in Kanta d'r auto rijden, erg flauw ) en gaan!! 
Voor de zekerheid Tommie maar geïnstalleerd ( goeie beslissing ) en racen maar ( ik weet niet wat het is, maar mijn nieuwe karretje heeft de neiging om iets sneller te gaan dan toegestaan.) 
Onze bestemming zo zo'n 2.5 tot 3 uur rijden zijn maar hey .. Kanta en ik hebben gesprek onderwerpen in overvloed dus wij komen onze tijd wel door. 

Onderweg nog vrolijk en liefelijk getoeterd en gezwaaid naar mede weggebruikers ( werd af en toe erg raar naar ons gekeken om wat voor rede dan ook .. ik bedoel .. een Twingo met een knalroze sticker 'mama's taxi 24/7 , roze stuurhoes, roze gordelbeschermers en twee hoogblonde dames included is toch niet iets waar je van op kijkt?? ) en wij vervolgden onze weg. 
Hoogstens 1x verkeerd gereden ( schuld van de Belgisch sprekende dame inside of Tommie .. zij zei op een gegeven moment niks meer .. ja hey hoe moet ik dan weten dat ik links af moet?? ) en na 3 uur (incl. pitstop) kwamen we op plaats van bestemming. 

Staan we bij het hotel .. wat valt er als eerst op : een bordje met 'stiltegebied ' .. .oké .. vraag 1: wie heeft de hoteleigenaar ingelicht?? BeLaCheLijk ... wij zijn het stiltegebied zelf namelijk!

Eerst maar eens een toilet zoeken.. om een gebouw heen lopen, achterdeur ingaan .. door allerlei gangen lopen .. deur .... ja! café gedeelte .. we zitten goedddd .. nog een gang door .. toilet! gevonden! snel snel ( pieste ijsblokjes)  en ondertussen hoor ik Kantara met iemand praten. Het was toch eigenlijk niet echt de bedoeling dat wij daar zo waren gekomen ( nah .. ) deze vriendelijke dame bracht ons weer naar de voordeur ( dwars door het café waar we door iedereen na werden gekeken met een blik van : waar heeft ze die opgedoken? ) en de incheck van het hotel gevonden. Mochten we nog niet inchecken...*zucht* .. erg vervelend dan moeten we maar terug de plaatselijke kroeg in ( waar nu toch wel verheugd opgekeken werd ) en de eerste borrel van het weekend naar binnen geschoven.  Weekendje i.v.m. mijn verjaardag maar toch ook nog wel om ons 32 jarig vriendinnen jubileum nog eens te vieren.
We werden gelijk aan een 'ken Pieterburen quiz'  gezet .. damnn wat een vragen maarrrr nu weten we alles van Pieterburen ( zonder vals te spelen) , ik verwacht eigenlijk wel bericht te krijgen dat ik toch echt wel de poedelprijs gewonnen heb *trots kijkt*

Als ik tot 2x toe het kaarsje wat op de tafel stond in plaats van mijn wijnglas aan mijn mond heb gezet mogen we eindelijk inchecken. Leuke kamer zitje, grote douche en 2 heerlijke bedden. Alles geïnstalleerd en heel degelijk een kopje thee (Kantara) en koffie ( moi ) gedronken met de overheerlijke chocola die we van Kanta's dochter mee kregen. Ondertussen werd het volgende onderwerp aangesneden ( hadden een agenda gemaakt van wat we toch echt allemaal moesten bespreken en we waren nog niet op 1/5. )
Tegen een uur of 6 de kroeg maar weer opgezocht, aperitief voor het eten is altijd goed toch? Gezien Kanta het borreltje van het dorp niet hoefde heb ik me maar opgeofferd en deze tot mij genomen wat gelijk Goed viel zeg maar ( iets met alcohol op een lege mini- maag) en toen eindelijk .. mochten we aanvallen!  Mosselen werden het .. na een hap of 2 valt het Kanta op dat de mosselen toch wel apart smaken.. dusss .. ik zat ook gelijk vol .. dan het café maar weer in waar we eigenlijk gelijk weer vertrokken zijn omdat de plaatselijke cabaret groep ( niet te verstaan dus ) optrad.


Rechtstreeks naar onze kamer waar we gelijk onze flanellen pyjamaatjes met bloemetjes en afgezet met een kanten randje hebben aangetrokken. Goed en wel 20.00 zaten we met een kopje thee ( Kanta ) en een kopje decafe ( Moi ) voor de televisie en hebben met tranen in onze ogen de belevenissen van Nemo gevolgd. Het soppen van een Maria Biscuitje werd ons al teveel en snikkend hebben we de film uitgekeken waarna we, toch wel opgelucht dat Nemo gevonden werd door zijn dappere vader waren. Ons daarna nog verdiept in een Bouquet reeks romannetje waarna we allebei op tijd  in slaap vielen.  ( Of je dit gelooft .. of onze avond werkelijk zo verliep .. wie ons kent .... ) maar gezellig was het in ieder geval!

Na een stevig ontbijt (veeeeeeeeeeeeel te vroeg)  de volgende ochtend was het dan eindelijk zover! Nadat we de 'stiltebordjes' weer terug gehangen hadden , gingen we de paden op de lanen in .. op naar de zeehondencrèche! * schepnet in de aanslag, het bassin achterin de auto paraat, haring in onze jaszakken want dat er in ieder geval 1 mee naar huis zou gaan dat was zeker *

Ooit wel eens disco-zeehonden gezien? we waren in shock toen we aankwamen .. wat hadden ze met die arme beestjes gedaan??  ..

En als je dan binnen komt ... krijg je zo'n diep respect voor de vrijwilligers. Zoveel zeehondjes als daar lagen, zoveel die we niet konden zien simpel omdat ze te ziek waren en in een afgesloten ruimte verbleven. De verhalen die je te horen krijgt en leest, zo diep triest. .. je vraagt je af waar het heen gaat met onze wereld. 800.000 kg ( ja je leest het goed ) aan visnetten die ze daar op een berg hebben liggen. Visnetten die voor oud vuil in zee gelaten worden maar waar ook de zeehonden in bekneld raken met daardoor de meest afschuwelijke verwondingen. ( en dan heb je het alleen nog maar over visnetten, bedenk je eens wat er nog meer rond 'zwerft' zo in de zee.

Alle gekheid en lang leven de lol verdwijnt je toch wel uit je gedachten als je dit zo ziet.

 Zeehondjes die 'huilend'  in de spijlen hangen ( zie je wel die wou met ons mee)
Zeehondjes die geen genoeg van eten kregen (leek een beetje op ons )


Zeehondjes die wat ruimte voor zichzelf willen en dan heel nuffig met hun vin wapperen ( Adellijke dames net als wij )


Tot de  zeehondjes die bijna de wijde zee weer in mochten.

Zo indrukwekkend allemaal .. en weet je wat voor 50.- per jaar steun je dit goede doel ... !
Wij gaan weer terug .. dat is zeker! ( al was het alleen maar voor de plaatselijke kroeg en het bespreken van de overige agenda punten want we zijn nog lang niet klaar!  .... ) 

1 opmerking:

  1. Nou, dat is dus vast voor herhaling vatbaar geweest, jullie weekendje weg :-) Ben zelf nog nooit in Pieterburen geweest, maar lijkt me erg luek om daar toch nog eens te gaan kijken.

    BeantwoordenVerwijderen