Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Ik hou van: mijn werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Kan heel slecht tegen onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.

Mijn blog gaat over mijn leven, het wel en wee van mijn kinderen en mij. Gewoon een alleenstaande moeder met 4 kinderen .... wat kan daar nu interessant aan zijn ... en toch .. een vaste groep volgers uit zowel binnen als buitenland.

~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~

vrijdag 27 april 2012

Papa Pietje

Een emotionele 8-baan is waar we op dit moment in zitten.

Papa Pietje heeft al jaren last van longemfyseem maar het is het laatste jaar steeds erger geworden.
Tot en week of 2-3 geleden had hij nog ongeveer 24% longinhoud.

Woensdag op donderdag nacht 2 weken geleden is Papa Pietje opgenomen met een klaplong.
De dinsdag  moesten we allemaal komen en werd hij met spoed geopereerd omdat hij helemaal opblies van de lucht die in zijn lijf liep.
Toen hij uit de operatiekamer kwam mochten we niet weg omdat ze hem niet stabiel kregen.
Later de nacht mochten we gaan omdat hij wel kritiek lag maar niet kritieker werd.
De dag er na op woensdag kregen we te horen dat het helemaal niet goed ging en  ontdekten ze weer in beide longen een lek, hier is hij vrijdag aan geopereerd.
Toen hij die vrijdag van de operatiekamer afkwam had hij gelijk in 1 van zijn longen weer een lek en ondertussen had hij er ook een longontsteking bij gekregen.
Nu kunnen ze niet meer opereren.
Er zou een poging gedaan worden om het lek te dichten met een soort poeder maar dit kon niet omdat het lek te groot is.
Woensdag zat er ook weer een lek in de andere long en werd ons 's avonds verteld dat we allemaal afscheid moesten komen nemen omdat de beademing vandaag gestopt zou worden en hij het nooit zou halen op eigen kracht.

Gisteren ochtend kwamen we daar met de gedachten dat we hem vandaag zouden moeten laten gaan, om 11uur hadden we een gesprek met de dokter en werd ons verteld dat ze toch nog een poging gingen wagen.
Nu hebben ze vanmiddag een buisje in zijn keel gezet waar hij makkelijker door zou kunnen ademen.
Ze houden hem nog 24 uur ( tot morgenochtend 12uur ) op het zelfde niveau ( beademing medicatie enz ) en dan gaan ze proberen om hem zelf te laten ademen.

We wachten dus weer af en houden moed en hoop.

4 opmerkingen:

  1. Wat een vervelende situatie zeg. Heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. o jee, da's heel slecht nieuws, Wiesje
    Ik wens jullie veel sterkte toe, en hoop dat er alsnog herstel mogelijk is!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik wens jullie heel veel sterkte, hoop doet leven....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Meis, wat afschuwelijk!
    Zag dat je nog een vervolgblogje had geschreven, dus dat ga ik nu even lezen.

    BeantwoordenVerwijderen