Wiesjes wereld.
Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)
Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.
Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.
Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.
~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~
woensdag 27 augustus 2014
Hoe vertel je een kind dat haar vriendje is overleden...
Ik loop er al een paar weken tegen aan te hikken, de vakantie was een mooi excuus .. nu nog even niet, laat haar eerst maar genieten van haar vakantie ... maar nu .. nog een paar dagen dan moet ze weer naar school en ziet ze ' de lege plaats ' ...
Maar hoe .. hoe vertel je het in vredesnaam! zal er toch aan moeten geloven een deze dagen pfft word er zelf al verdrietig van :-( het idee dat mijn meisje verdrietig zal worden .. dat ik de boodschapper ben en haar verdriet zal doen ... damnn wat is het toch oneerlijk af en toe!
Kinderen begrijpen meer dan je vaak zelf denkt. Misschien heeft ze al dingen opgevangen buiten van andere kinderen.
BeantwoordenVerwijderenIk was iets ouder toen mijn beste vriendin op 9 jarige leeftijd overleed aan leukemie. Tranen met tuiten, maar het was wel goed dat er niet omheen werd gedraaid en dat er gewoon verteld werd wat er gebeurd was.
Wat erg! Wat vreselijk ook voor die ouders en familie! Tja en hoe vertel je zoiets? Eerlijk vertellen wat er gebeurd is en ook vertellen hoe erg je het zelf vind en dat ze er best heel verdrietig om mag wezen. Zo zou ik het denk ik doen, moeilijk hoor!
BeantwoordenVerwijderenheb het Indy uiteindelijk donderdag verteld, haar vader vroeg me dit soort dingen voortaan samen met hem te doen en dat is ws ook wel verstandiger. Ze was erg verdrietig, vond het vooral zielig voor het jongetje en vroeg zich af of hij dan geen bandjes om had, waar zijn mama was want di e had hem toch omhoog kunnen tillen en of hij geen hapje lucht had genomen toen hij kopje onder ging. Tja .. kinderlogica. Morgen weer naar school dan zal het nog wel even moeilijk worden.
BeantwoordenVerwijderenWat droevig dit.... Ben er stil van
Verwijderen