Wiesjes wereld.

Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)

Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.

Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.

Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.


~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~


donderdag 31 juli 2014

Oud Hollandsch slangslikken

Vandaag heb ik maar weer eens een paar strippen in het ziekenhuis laten afstempelen.
Oud Hollandsch slangslikken stond er op het programma. 

De laatste maanden ( vanaf november ongeveer ) heb ik met de regelmaat pijn aanvallen in mijn minimaag. Zondag een paar weken geleden was het zo heftig dat ik op de snelweg dubbelklapte over mijn stuur, de auto langs de kant heb gezet en out ging. Met de ambu naar het ziekenhuis gebracht ( niet eens met sirenes of zwaailichten.. belachelijk! ) en als gevolg daarop een date gehad met mijn eigen maagarts die dit spelletje aanraadde …
Het gezicht van de assistente sprak boekdelen ( en dan geen romantisch boek maar meer een horror aflevering ) toen meneer de dok dit voorstelde.. en jippie ja joho ik verheugde me er dan ook zeer op!
Groot was mijn vreugde toen ik de papieren binnen kreeg met daarin de mededeling dat ik ‘een roesje’  zou krijgen .. iets minder was dan weer de regel eronder dat ze dan eventueel gelijk een ingreep zouden uitvoeren. ( persoonlijk dacht ik aan ‘ nietjes tellen’  of de inhoud van mijn minimaag opmeten maar zij hadden andere plannen ) 

En toch …. Op het moment dat je een ingreep ( maakt niet uit wat voor ingreep ) moet ondergaan .. heeft (bijna) iedereen het wel meegemaakt c.q. gehoord … en de grootste horror verhalen komen tevoorschijn. Het meeste heb ik maar weg gelachen maar .. het blijft wel in je achterhoofd aanwezig.
Gelukkig ging vriendin Jolanda mee en al kwekkend kwamen we (uiteraard 5min te laat) de afdeling op. De vriendelijke mevrouw achter de balie vroeg me of ik nuchter was, op mijn : ja hoor ik heb vanochtend nog geen glas wijn op , trok ze een zuur gezicht ( denk dat ze niet van wijn houd ofzo ). In de wachtkamer verder gaan kleppen (gelukkig hebben we altijd wel gespreksvoer ) dus toen de verpleegster binnen kwam en riep: mevrouw van den Berg ? riepen wij tegelijk: nee die is er nog niet ( heyy we waren nog niet klaar met de laatste nieuwtjes en feitjes )

Kwam er helaas niet onderuit, werd op een bed gedropt, kreeg een infuus naald in mijn arm en ondertussen klepte de verpleegster vrolijk mee. Heb nog gevraagd of er misschien een pedicure in huis was die het werk van de pedicure waar ik afgelopen week was ( die me zo’n pijn deed dat ik op een gegeven moment gezegd heb dat het wel goed was ) af kon maken .. maar helaas dat feest ging niet door. Ook de plastische chirurg was niet in huis dus de rest van de verbouwing konden ze ook niet in 1x meenemen ( beetje jammer weer )

Een meneer de verpleger kwam me halen ( vandaag hadden er blijkbaar alleen dames en de nietzoaantrekkelijkeheren dienst ) die spoot me een of ander goedje in mijn keel waardoor het leek alsof ik al 3 flessen wodka achter de rug had .. damnn wat was dat voor troep. ( om je keel te verdoven werd er gezegd .. nou euh .. .ik weet het niet maar je kan er volgens mij een peloton mee plat leggen ) Meneer de Dok kwam binnen ( jammer genoeg niet mijn Dok met z’n mooie ogen ) en hij zou me ‘ een roesje ‘  geven. Heb om een dubbele gevraagd, waarop hij vriendelijk lachte, zei dat hij het eerst zo ging proberen, iets in het infuus naaldje spoot, zich omdraaide en ik nog eerder in slaap was dan Ryan zijn bord leeg heeft ( en dat is snel dat kan ik je vertellen )
Het volgende wat ik weet is dat ik iets mijn keel in voelde gaan, begon te kokhalzen en hoorde: rustig doorademen, het volgende moment keek ik om me heen, dacht, wanneer gaan ze nu eens iets doen, en constateerde dat ik al weer terug op de zaal was.

Het uitslapen wat ik de afgelopen dagen dus niet gedaan heb, heb ik daar maar even ingehaald ( als je dan toch moet betalen voor een bed kan je er maar beter gebruik van maken toch ) en aan het einde van de middag door Jolanda naar mijn ma gebracht en daar nog een uurtje of wat op de bank ‘ mijn roesje’  uit liggen slapen.  (ha!! Kan ik ook eens zeggen dat ik mijn roes uit moest slapen! )

En nu … eigenlijk nog best wel duf, dus vanavond op tijd mijn bed in, en behoorlijke pijn in mijn keel ( maar daar heb ik in overleg met Elles wat op gevonden .. vooral veel ijs eten … en laat ik nu net zelf van de week citroen ijs gemaakt hebben!! )


Al met al 1000% meegevallen dus! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten