Wiesjes wereld.
Mama van 3 Daltons: Jerry (1991) , Dorian (1997) , Ryan (1998) en prinsesje Indy (2008) Trotse oma van kleine Callen (2016) en daarbij ook nog baasje van Roma, ons honden-monster (2012)
Management assistente, controle freak , eigenzinnig, eigen wil, eigen gedachten, onzeker, verlegen, dwars, open, meegaand, druk en meestal wel vrolijk.
Bezig met: werk, muziek, lezen, schrijven, fotograferen, eerlijke / oprechte mensen, cabaret, koffie super verkeerd, zoete witte wijn, likeur 43, sushi, Indonesisch, Turks, Thais eten.
Allergisch voor: onverwachte veranderingen, liegen en bedriegen, ontrouw, brutaliteit, dronken mensen ,agressie, smakken en boeren, de 'hier ben ik' , de 'ikke ikke ikke'mentaliteit.
~*~ Wiesjes huishouden,... geen standaard maar wel gezellig en altijd wat te beleven huishouden. ~*~
donderdag 13 maart 2014
Diamonds are a girls best friend
Een poos geleden begon mijn nieuw-zo-groot-als-een-kippenei-maag te protesteren. Vlagen van pijn schoten door mijn maagje.
Nooit gedacht dat zo'n kleine maag zo veel pijn kon veroorzaken.
Na de eerste keer volgende de 2e keer maar eigenlijk lette ik er niet zo op. Tot .. afgelopen vrijdag. Mijn vriendin kwam langs en we hadden grootse plannen. De gang zou versierd worden met een 'tekst' en ook boven mijn bed hadden we een *tekst* bedacht.
Omdat ik *zoals altijd* laat was ( auto moest gekeurd worden en was pas om 17.15 klaar, kinderen ophalen, auto ophalen, boodschappen halen, snel naar huis ) moest ik nog snel het eten van de kinderen maken en gaf mijn vriendin ondertussen een bak koffie.
Uiteindelijk zelf ook een bak genomen en toen .. Wham! weer die pijn! , messen vlogen door mijn maag ( als je dan bedenkt hoe groot mijn maag nu is kan het niet groter dan een scheermesje zijn geweest en die doen inderdaad verdomde zeer!)
Maar .. een knies-oor die daar op let .. en we gingen vrolijk door met wijn na de koffie. Ondertussen een maagbeschermer er tegen aan gegooid, paar para's er achteraan en ach what the hell .. we pakken er ook gewoon een ibro bij. Maar ..de pijn .. .bleef!
Als ik al slaap, slaap ik altijd op mijn buik .. no way in hell dat het dit keer ging lukken! dus slapen was er ook al niet bij! ging lekker ! lekker begin van het weekend. Langzaam aan zakte de pijn en op zondagochtend was ik er 'vanaf' . Maar .. een 'raar' gevoel bleef.
Op mijn buik slapen gaat nog steeds niet , mijn maagje voelt nog altijd aan als een ballon ( een klein ballonnetje dat dan weer wel ) dus (mede op aanraden en onder dwang van collega's) toch mevrouw de dokter maar eens gebeld.
Vandaag mocht ik op bezoek komen en de conclusie .. u mag naar het ziekenhuis om een echo te laten maken en bloed te prikken ..... u heeft waarschijnlijk 'edelstenen ' in uw maag .... (lees: galstenen )
En daar zit ik dus niet op te wachten! als het opereren word ben je minimaal 2weken uit de running, mag je geen auto rijden, niet tillen niks ... Ik zou niet weten hoe ik dat moet gaan doen! hoe komen de kinderen op school, hoe moet het huishouden en hoe krijg ik dat voor elkaar op mijn werk waar het nu de drukste tijd van het jaar is!
Dus ... ik hou mijn edelsteentjes wel zo lang mogelijk bij me .... de 20ste eerst maar eens kijken of het nu diamanten of robijnen zijn !
Nou, hoop dat het allemaal mee zal vallen, zeker wat de pijn betreft, want daar word je niet vrolijk van.
BeantwoordenVerwijderen